Peritos psicolóxicos descartan maltrato e avalan que os pais da «casa dos horrores» poden recuperar aos seus fillos

Na segunda sesión do xuízo polo caso coñecido como a «casa dos horrores» de Fitoria, celebrada o 11 de marzo de 2026 na Audiencia Provincial de Oviedo, os psicólogos forenses que declararon coincidiron en non apreciar enfermidades mentais graves nos dous acusados e en negar que os tres menores sufriran maltrato físico por parte dos seus proxenitores. As conclusións dos peritos converteron-se nun xiro relevante para a defensa, que sostén a idoneidade dos pais para retomar a custodia con apoio profesional. O proceso céntrase agora en determinar a mellor vía para a reintegración familiar tras cerca de catro anos de illamento dos nenos no chalé.

Os encausados, un home alemán de 53 anos e unha muller estadounidense de 48, seguen acusados de manter aos seus fillos encerrados na vivenda situada no concello de Oviedo durante un período que as dilixencias sitúan en torno aos catro anos. Durante a vista, os especialistas avaliaron o estado psicolóxico dos proxenitores e dos menores, e explicaron que, se ben non detectaron trastornos psiquiátricos incapacitantes nos adultos, os nenos presentan consecuencias claras derivadas do illamento prolongado.

Os peritos subliñaron que a principal afección observada nos menores é o atraso educativo debido á falta de escolarización e á escasa socialización, máis que lesións ou marcas de violencia física atribuíbles aos pais. Segundo as valoracións presentadas na Audiencia, os menores amosan secuelas emocionais e de desenvolvemento que requiren intervencións especializadas e continuadas. Ese diagnóstico orientou as propostas cara a medidas de carácter asistencial e rehabilitador en lugar dunha resposta punitiva inmediata centrada na nai ou no pai.

Os expertos propoñeron a conveniencia dun plan de intervención progresivo que implique psicólogos, psiquiatras e servizos sociais para facilitar a adaptación dos menores e valorar paulatinamente a devolución da custodia. No seu informe, os forenses defenderon que, con apoios suficientes e supervisión profesional, a vida familiar podería recompoñerse, permitindo que os nenos volvan convivir cos seus proxenitores en condicións seguras. Ese roteiro, defendido pola defensa, contrasta coa alarma social que suscitou o achado do caso.

A comparecencia dos peritos marcou un contraste coa versión que deu pé á investigación, centrada no secretismo e na privación prolongada da liberdade no chalé de Fitoria. Fontes xudiciais consultadas lembran que o feito de que os especialistas non aprecien maltrato físico non exclúe a consideración de delito en función doutras probas e do relato dos feitos. O tribunal deberá ponderar agora os ditames periciais xunto co resto de probas para decidir sobre as responsabilidades penais e as medidas de protección dos menores.

Avogados da acusación poderían incidir noutras aristas da instrución, como a posible negligencia ou a omisión de deberes de coidado, mentres que a defensa apoiase nos informes para reclamar un tratamento orientado á reinserción familiar. O debate xurídico despraza así cara á forma e ao ritmo da intervención social e clínica necesaria para garantir o interese superior dos menores, criterio que domina toda decisión sobre a custodia e as medidas cautelares.

Organismos de protección infantil e servizos sociais participaron no proceso de avaliación e serán claves na execución de calquera plan de retorno que acorde o tribunal. Os especialistas recomendaron que calquera reincorporación á familia se faga de maneira gradual e vixiada, con controis periódicos e recursos educativos e terapéuticos para subsanar o atraso acumulado. O obxectivo, segundo as explicacións técnicas, é minimizar o impacto a longo prazo no seu desenvolvemento físico, emocional e académico.