Hai institucións que se renovan por decisión e outras que se renovan por ausencia. O Liceo Casino de Pontevedra achégase máis ao segundo caso: ao pecharse o prazo de presentación de candidaturas, ningunha lista rival se rexistrara, o que deixa ao actual presidente á fronte da entidade pontevedresa durante os próximos catro anos sen necesidade de acudir ás urnas.
Doce anos para repetir unha escena
Que ninguén máis aspire ao posto non é un escenario habitual nesta sociedade centenaria. Habería que remontarse a 2014 para atopar un antecedente comparable, cando a entidade xa viviu unha reelección sen oposición. Aquela ausencia de rivais permitiu entón un segundo mandato consecutivo, e a situación actual recorda a aquela: o cargo resólvese por proclamación automática, non por votación.
Que di dunha institución que ninguén queira —ou poida— disputar a súa dirección? A pregunta, razoable en calquera entidade asociativa, cobra especial sentido cando o relevo se dilúe non por consenso explícito senón pola simple inexistencia de alternativas sobre o papel.
Continuidade con cara nova
Malia o resultado invariábel na cúpula, a lista si agocha cambios relevantes. Dos nove escanos que compoñen o órgano de xestión, cinco presentan nomes distintos: máis da metade do equipo renóvase. É unha remodelación notábel para unha candidatura cualificábel de continuista no esencial.
O presidente mantén a dous dos seus colaboradores actuais e incorpora a dous novos integrantes. As dúas saídas do equipo responden, segundo se explicou, a motivos profesionais e de conciliación familiar, aínda que ambas seguirán vinculadas ao traballo cotián da entidade fóra da directiva.
O reto de gobernar sen contraste
Os equipos do novo mandato reuníronse este martes na sede de A Caeira para comezar a traballar, sinal de que a posta en marcha non agarda a formalidades. A ausencia de alternativa electoral ten unha lectura ambivalente: por un lado, outorga estabilidade e evita o desgaste dun proceso de campaña; por outro, priva aos socios do debate público sobre o rumbo dunha das entidades culturais e sociais máis veteranas da cidade.
A renovación de máis da metade dos postos suxire, iso si, que desde dentro se percibe a necesidade de aire fresco. Se esa renovación interna compensa a falta de contraste externo é algo que só o tempo —e os socios— dirán.
En todo caso, Pontevedra conta xa co seu escenario electoral máis tranquilo: unha directiva remodelada, un presidente ratificado sen rival e catro anos por diante para demostrar que a ausencia de oposición foi froito da confianza e non da apatía.
