O lume non dá tregua. Na parroquia de Moreiras, moi preto do Alto do Paraño, as chamas devoraron durante o fin de semana máis de dúascentas hectáreas de monte, converténdose no primeiro gran incendio forestal da provincia de Ourense neste ano 2026. A alerta disparouse entre os veciños de Vecoña de Arriba e Vecoña de Abaixo, que viron como o fume se achegaba perigosamente ás súas casas.
O sinistro iniciouse na noite do sábado, en circunstancias que aínda se investigan, aínda que todo apunta a que puido ser provocado por un raio. O que está claro é que as condicións meteorolóxicas —vento racheado, altas temperaturas e unha orografía especialmente complicada— propiciaron unha propagación rápida que se acelerou durante a mañá do domingo, superando a capacidade de resposta inicial.
Un dispositivo de emerxencia sen precedentes
A magnitude do incendio obrigou á Xunta de Galicia a activar o nivel 2 de emerxencia, un protocolo deseñado para situacións nas que o lume pon en perigo directo á poboación e aos seus bens. O operativo despregado combinou medios aéreos e terrestres: helicópteros, avións de carga, motobombas e numerosas brigadas forestais traballaron coordinadamente para conter o avance das chamas.
Executáronse contrafogos en puntos estratéxicos e procedeu ao corte de varias carreiras da zona para facilitar o traballo dos equipos e evitar riscos innecesarios. A pesar dos esforzos, as operacións víronse seriamente obstaculizadas polas rachas de vento e a complicada orografía do terreo, con pronunciadas pendentes que dificultaban o acceso e a manobra dos vehículos de extinción.
A colaboración dos residentes foi fundamental en todo momento. Coñecedores do terreo, moitos veciños ofreceron a súa axuda para guiar aos servizos de emerxencia e aportar maquinaria agrícola para abrir cortafuegos. Esta implicación cidadá resultou clave para gañar tempo nunha batalla contra o reloxo.
A angustia dunha comunidade
Mentres as chamas rugían, a incertidade apoderouse dos habitantes de Vecoña de Arriba e Vecoña de Abaixo. As familias mantiveronse en alerta, preparadas para unha posible evacuación que, afortunadamente, non chegou a materializarse. A rápida intervención dos servizos de extinción evitou que as vivendas resultaran afectadas, pero a tensión palpábase no ambiente.
O fume cubriu o val durante horas, e o cheiro a queimado estendeuuse por quilómetros. Moitos veciños recordaban outros incendios sufridos na comarca e temían o peor. Con todo, a solidariedade impuxo ao medo: houbo quen preparou alimentos e bebida para os brigadistas, mentres que outros ofreceron os seus tractores e pás para axudar nas labores de defensa.
Esta resposta comunitaria, que se viu noutras ocasións en Galicia, demostra a estreita relación da poboación co seu entorno e a súa capacidade para organizarse cando o perigo chama á porta.
Un preocupante inicio de tempada
O incendio de Boborás supón un inicio de tempada alarmante para a provincia de Ourense. Aínda que os meses de maior risco adoitan ser xullo e agosto, a sequia acumulada dos últimos meses e as temperaturas anormalmente altas rexistradas na primavera crearon un caldo de cultivo propicio para os incendios. A superficie calcinada en Moreiras é un aviso do que podería ocorrer se non se reforzan a prevención e a vixilancia.
