O enfrontamento entre concertos que algúns describen como unha “contraprogramación” entre Prince e Madonna tivo lugar na noite do 29 de xullo de 1990, cando o público galego lembra dúas grandes citas musicais: a actuación de Madonna en Balaídos, Vigo, e o concerto de Prince no contorno de Santa María do Mar, A Coruña. A discusión volve agora á actualidade por unha columna recente que reaviva a lenda daquela coincidencia e cuestiona quen programou antes a quen. A polémica non é só acerca de datas e escenarios, senón sobre a interpretación cultural que se fixo entón e se lembra agora.
A narrativa máis difundida sostén que A Coruña “contraprogramou” a Vigo ao ofrecer a actuación de Prince esa mesma noite que Madonna tocaba en Balaídos. Con todo, a columna en El Ideal Gallego de Luís Pousa suxire que a contratación de Prince na cidade herculina pechouse antes que o concerto da raíña do pop en Vigo, o que cambia por completo a lectura dese 29 de xullo. Máis alá do calendario, o debate amosa como unha coincidencia de cartelería pode converterse nun mito urbano e nun retoque da memoria colectiva.
O termo “contraprogramación” procede do vocabulario televisivo e alude á estratexia de emitir contidos distintos para restar audiencia a un competidor. Aplicalo a eventos culturais presenciais introduce unha metáfora discutible: na vida real, ao contrario dos platós, a convivencia de propostas non adoita perseguir cotas de audiencia senón axendas de programación e decisións empresariais. Moitos observadores sinalan que transformar aquela coincidencia nunha manobra deliberada é forzar unha lóxica que non encaixa ben fóra da caixa tonta.
Na súa reflexión, Pousa recorre a comparacións históricas e culturais para subliñar a desproporción do mito: desde a anécdota de Mozart e Salieri ata a rivalidade futbolística entre figuras contemporáneas, a intención é mostrar que coincidir no tempo non implica necesariamente intención de anular ao outro. Algunhas desmentidas e matices da época apuntan a que a contratación de artistas internacionais dependía de factores loxísticos e de xestión moi anteriores ás batallas de egos ou de cidade.
Á sombra daquel debate quedou tamén a constatación dun panorama musical galego moi distinto ao actual. Nos anos da Movida, Vigo destacaba con forza como epicentro creativo, cuna de bandas como Siniestro Total, Golpes Bajos ou Resentidos, mentres que en A Coruña proliferaban escenas emerxentes máis discretas, con proxectos locais como Viuda Gómez. Esa diferenza de ecos e voces explica en parte por que a coincidencia de dous grandes concertos se leu en clave de competencia entre cidades.
O propio recordo do concerto de Prince en Santa María do Mar ocupa un lugar especial na memoria coruñesa: para moitos foi unha noite histórica que alimentou relatos persoais e colectivos sobre a cidade e a súa capacidade para atraer figuras internacionais. Paralelamente, o paso de Madonna por Balaídos quedou no rexistro dos grandes fitos de Vigo, reafirmando o papel da cidade olívica como escenario imprescindible do pop e do rock en Galicia.
A controversia sobre se houbo intención política ou municipal detrás da elección de datas implica tamén nomes propios. Hai quen ironizou entón afirmando que a llegada de Prince foi obra da xestión de Paco Vázquez, como se a programación fose unha xogada planificada para restar brillo a Vigo. Esas acusacións, en moitos casos, forman parte do folclore urbano e convén tratalas como anécdotas que ilustran rivalidades máis profundas ca maniobras concretas.
Hoxe, a máis de tres décadas daquel verán de 1990, a interpretación dominante entre especialistas e nostálxicos tende a ver a coincidencia co
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.