Reincidencia no Obradoiro: o peregrino que acampou volve facelo ao día seguinte en Santiago

Puido ser un simple aviso, mais converteuse nunha cuestión de orde pública no mesmo corazón de Compostela. Un peregrino que foi desaloxado o luns da Praza do Obradoiro por acampar baixo os soportais do Pazo de Raxoi repetiu a mesma conduta tan só 24 horas despois, forzando á Policía Local a intervir por segunda vez. A reiteración converteu un xesto incívico nun desafío directo ao símbolo da capital galega.

Dous mañás, dous desaloxos, o mesmo recuncho do Obradoiro

A ninguén se lle escapa o significado do lugar. Non é un banco nun parque calquera. É a Praza do Obradoiro, o quilómetro cero do Camiño, aos pés da Catedral e do propio Concello. Foi o luns cando os axentes da Policía Local localizaron o individuo nos baixos do Pazo de Raxoi, esa zona de soportais que dá acubillo fronte á fachada principal do templo. Requiríronlle que recollese o seu equipo e abandonase o espazo. A advertencia, lonxe de calar fondo, caeu en saco roto.

Á mañá seguinte, a imaxe volveu repetirse. Exactamente o mesmo peregrino. Exactamente o mesmo lugar. A tenda de campaña, de novo plantada baixo os arcos do concello. A Policía Local tivo que se personar outra vez. A operación de desaloxo, segundo fontes municipais, saldouse sen incidentes maiores, máis alá da bronca evidente. As imaxes do martes, co home recollendo a súa tenda mentres os axentes supervisaban a escena, son a constatación gráfica dunha teimosía que desborda os límites do esperable na principal praza de Santiago. Levan demasiado tempo os responsables municipais tentando facer entender que o patrimonio non é un albergue improvisado.

O peso do espazo público e a paciencia institucional

Poucas veces un espazo tan simbólico se viu ocupado dunha forma tan explícita e reincidente. Non é o cansazo do peregrino que se senta na fachada de Praterías para recuperar o folgo. É unha instalación deliberada, un acto de acampada xusto na fachada institucional máis vixiada da cidade, a dous pasos da rúa do Vilar. As campañas de concienciación que cada ano despregan o Concello e a Catedral para fomentar o civismo entre os visitantes chocan de fronte con este tipo de comportamentos. A cifra fala por si soa: dúas noites seguidas fronte ao balcón do alcalde.

O certo é que a imaxe dun campamento urbán ás portas do Pazo de Raxoi é difícil de dixerir. Tanto para o veciño que sae a traballar como para o turista que busca a postal impecable. A repetición do xesto, ademais, engade un compoñente de desafío que complica a xestión diaria dunha praza que é o epicentro da vida social e turística de Compostela. Resulta evidente que a paciencia municipal ten un límite cando o espazo común se utiliza como dormitorio particular, máxime cando o xesto se reproduce ás poucas horas de ter sido corrixido.

Un verán máis, o mesmo dilema fronte á Catedral

Coa chegada do mes de xullo e o consiguiente aumento do fluxo de peregrinos, o debate sobre a convivencia resurxe inevitablemente. A cidade duplica a súa poboación, as rúas do casco histórico ferven de actividade. A maioría dos visitantes respectan as normas e intégranse no espírito do Camiño con absoluta naturalidade. Mais sempre xorden os casos que rompen a harmonía. O deste peregrino reincidente converteuse, en apenas dous días, no exemplo perfecto do que non se debe facer. Non parece casualidade que escolla o lugar máis emblemático para plantar a súa tenda.