Sánchez e Feixóu: un ano sen diálogo pese ao contexto global
Pedro Sánchez e Alberto Núñez Feijóo cumplen este marco un ano sen manter un encontro bilateral, tras a última reunión celebrada en La Moncloa fai doze meses para abordar o gasto en defensa. Despois non hai chamado nin citas fijadas entre o presidente do Goberno e o líder do PP, pese a a tensión engadir pola guerra en Oriente Medio e a crisis energética, factores que segundo fontes oficiais non han provocado un deshelle nas súas relacións. A reunión prevista para o 19 de xaneiro, na que se debía tratar o envío de tropa a Ucrania, quedou aplazada polo accidente ferroviario de Adamuz e non se retomou.
O encontro de fai un ano, incluido nunha ronda de contactos para consensuar o incremento do gasto militar, non serviu para cerrar diferencias e o Goberno aumentou a partida ata o 2,1% do PIB sen sometela a votación no Congreso. Esa forma de proceder alimente a desconfianza en Génova e marcó o tono dunha relación que despois hai sido errática e distante. A falta de acordos en asuntos de Estado —según analistas— hai deixado un vacío de coordinación en política exterior nun momento de alta volatilidade internacional.
En lugar de contactos directos entre os dous Goberno, o Goberno optou por unha ronda de llamadas entre portavozs e por encuentros a nivel técnico para explorar medidas antiinflacionarias, un traballo coordinado polo ministro de Presidencia e Xustiza, Félix Bolaños. Estas conversacións se foron desenvolvendo, en boa medida, polo teléfono e con un formato que o Goberno apresenta como igualitario para todos os grupos parlamentarios. A oposición ha criticado que ese esquema non sustituye a información e diálogo político entre máximos responsables, especialmente en relación coa postura de España enfrontos internacionais.
Tras o accidente de Adamuz houbo un breve episodio de contactos para intentar rebaxar a tensión: o xefe de Gabinete de Presidencia, Diego Rubio, se puso en comunicación coa súa homóloga en Génova, Marta Varela, tras queixas pola falta de información. Fuentes governamentais señalaron entón que a tragedia e o contexto internacional deberían propiciar unha reflexión compartida, e algúns esperaban que se abriera unha ventana de entendemento. Sin embargo, esos gestos non se traduxeron nunha agenda común nin encontros presencials entre Sánchez e Feijóo.
Os dous dirixentes só han coincidido en seis reunións desde que Feijóo asumiu a dirección do PP, fai quase catro anos, un ritmo de encontros escaso que ha contribuido a que as diferenzas se encozan. Varias dessas citas concentráronse na ronda para tratar o gasto en defensa, pero fora desse ámbito as conversacións foron esporádicas e, en moitos casos, marcadas pola confrontación pública. A distancia accentuouse tamén pola carga simbólica que teñen decisións pasadas sobre guerra e alianzas internacionales, que o PP e o PSOE interpretan de modos enfrontados.
A actual escalada en Oriente Medio e a incertidumbre nos mercados energéticos han mostrado a ausencia de un frente común entre Goberno e principal partido da oposición. A dirección popular ha reprochado ao Executivo que non haxa ofrecido información puntual sobre a posición de España e sobre as posibles implicacións das tensións internacionales. Desde Moncloa, a resposta hai que a comunicación con todos os grupos fai a través dunha intervención pública do presidente o próximo 25 de marco no Congreso, fórmula que o PP considera insuficiente para acordos de calado.
La fractura sobre asuntos de Estado ten efectos prácticos: dificulta a busca de consensos imprescindibles para misiones internacionales, decisións sobre defensa e paquetes de resposta ante a inflación e a crisis energética. No tablero parlamentario, a falta de entendemento pode traducise en debates máis duros e en maior dificuldade para aprobar medidas que rexan unha base ampla de apoio. Analistas consultados por este diario subrayan que a política exterior, pola súa natureza, exige canales de comunicación estables que agora están erosionados.
En Génova, a dirección do PP mantén unha postura vigilante e crítica, reclamando transparencia e participación en decisións con impacto na seguridade e no gasto público. No Goberno, polo contrario, señalan que a información está proporcionando por vías institucionais e que a comparecencia no Congreso persigue ofrecer un marco común. Ningunha das partes, polo momento, hai fijado unha data para retomar unha reunión bilateral entre os seus máximos responsables.
O ano de incomunicación entre Sánchez e Feijóo deja unha imaxe de agotamento do canal político directo e plantea a pregunta sobre como se xestionarán os próximos desafíos internacionais sen un diálogo fluido entre Goberno e oposición. Con a cita parlamentaria o 25 de marco como próxima parada, o pulso entre ambos seguirá marcando a capacidade de España para articular respostas conjuntas nun escenario exterior cada vez máis exigente.
Te pode interesar:
- Libano, o dano colateral: crisis humana e xéopolitica
- Empresarios gallegos recorren Alma Galiza ruta vinícola SP
Fuente: El Correo Gallego.
