Santiago goza dun luxo que Ourense segue agardando

Vinte quilómetros separan a estación de tren de Ourense da de Santiago. Pero en termos de confort para o viaxeiro, a distancia é sideral. Mentres a capital galega luce xa unha cuberta ampla e luminosa que protexe aos usuarios da chuvia e do sol, a cidade de As Burgas segue ao descuberto, agardando unha solución que, unha vez máis, será provisional. A comparación entre ambas cidades reflicte, como un espello incómodo, a desigualdade nas prioridades inversoras do Estado en materia ferroviaria.

Unha cuberta de luxo fronte a unha marquesiña de chapa

Santiago estreou hai semanas unha estrutura que cobre a práctica totalidade da praza da estación. Non é un simple teitado: é unha obra de enxeñaría pensada para durar, integrada no conxunto da intermodal compostelá. Os viaxeiros acceden e saen do tren sen mollarse. Parece unha obviedade, pero en Ourense é un luxo que aínda non se acadou.

Na cidade de As Burgas, os usuarios levan catro anos soportando as inclemencias do tempo mentres agardan a conclusión das obras da futura estación intermodal. Catro anos. Un período demasiado longo para unha solución que nunca chega. Agora, Adif anunciou que instalará unha marquesiña de chapa para paliar a situación. Unha solución provisional que, a ninguén se lle escapa, corre o risco de converterse en definitiva se os prazos da intermodal se alargan, como vén sendo habitual.

A diferenza é abismal. En Santiago, unha cuberta fixa, deseñada con criterios de confort e durabilidade. En Ourense, unha chapa que, aínda que cumpra a súa función básica, non deixa de ser un parche. A sensación de agravio comparativo é inevitable para quen viaxa dunha cidade a outra.

A intermodal de Ourense, un proxecto que non termina de arrincar

O proxecto da estación intermodal de Ourense é un deses plans que levan anos sobre o papel. Anunciouse con bombo e platillo, prometéronse prazos, adxudicáronse obras… e o tempo pasou. As escavacións, os desvíos de tráfico e as valas foron a tónica dominante durante os últimos exercicios. Mentres tanto, o viaxeiro que chega a Ourense atópase cunha estación de tren que, a pesar da súa importancia como nó ferroviario, carece das condicións mínimas de confort.

Non é menor o dato de que a futura intermodal de Ourense leva máis dunha década en fase de planificación e execución parcial. Os veciños e os visitantes viron como o proxecto se encarecía, se redimensionaba e, ás veces, parecía estancarse. A marquesiña de chapa é, neste contexto, un síntoma de que a solución definitiva segue lonxe. Demasiado lonxe para unha cidade que aspira a ser un hub loxístico e turístico.

A estación de autobuses, outro capítulo da mesma historia

A discriminación que sofre Ourense non se limita ao ferrocarril. Tamén a estación de autobuses, competencia da Xunta de Galicia, amosa un contraste notable coa de Santiago. Mentres a capital galega conta cunha instalación moderna, integrada na trama urbana e con servizos acordes a unha cidade do século XXI, a de Ourense arrastra carencias históricas. Os viaxeiros que combinan tren e autobús na cidade de As Burgas sábeno ben: o transbordo é incómodo, está mal sinalizado e, en días de chuvia, resulta unha auténtica odisea.

A Xunta anunciou en varias ocasións a súa intención de renovar a estación de autobuses de Ourense, pero os prazos fóronse dilatando. Mentres tanto, os usuarios seguen agardando. A sensación de abandono esténdese a ambos lados da vía.