A ruta favorita de Jesús Calleja en Lugo, espectáculo natural

Hai lugares que non necesitan campaña de marketing: véndense sós. En Galicia existe un contorno onde a paisaxe segue marcando o ritmo e onde desconectar non é unha opción, é unha consecuencia inevitable. Alí, entre montañas e aldeas que parecen detidas no tempo, agochase unha das rutas de sendeirismo máis valoradas por quen entende a natureza como algo máis que un paseo.

Neste escenario entra en xogo Lugo. E máis concretamente, a subida ao pico Mustallar, unha das experiencias que lle conquistou a Jesús Calleja. O presentador, habitual de expedicións extremas, atopou nesta zona un refuxio persoal onde baixar o ritmo e reconectar co esencial.

O punto de partida está na aldea de Piornedo, un deses enclaves que non precisan filtros. Declarada Conxunto Histórico-Artístico, conserva un conxunto de pallozas —vivendas de orixe prerromano— que son, por si mesmas, unha viaxe ao pasado. Pedra, palla e fume de leña constrúen unha atmósfera que engancha desde o primeiro minuto.

A partir de aí comeza unha ascensión progresiva cara ao Mustallar, que cos seus 1.935 metros se sitúa como un dos teitos de Galicia. Non é unha ruta técnica, pero si esixe un mínimo de forma física: a pendente é constante e o terreo cambia a medida que se vai collendo altura.

O interesante aquí é o relato natural do propio paisaje. Pásase de bosques densos –con carballos, bidueiros e acebos– a zonas abertas dominadas por toxos e breixo. É unha transición case pedagóxica que explica, sen palabras, como funciona o ecosistema de montaña.

O contorno do Mustallar non é só paisaxe: é tamén un dos últimos bastións de biodiversidade en Galicia. Aquí aínda sobreviven especies emblemáticas como o oso pardo ou o urogallo, aínda que velo constitúe case un privilexio reservado ao azar.

Máis habitual é cruzarse con gando en liberdade –como a vaca cachena ou a rubia galega–, que reforza esa sensación de territorio pouco intervido. No ceo, non é raro ver aves rapaces como a aguia real ou o buitre leonado aproveitando as correntes térmicas.

Calleja resúmeo nunha idea que funciona como titular por si soa: Galicia ten «mil matices diferentes». E neste punto concreto do mapa, esa afirmación cobra todo o sentido.

Ao alcanzar a cima, a paisaxe cambia de rexistro. O terreo volve máis mineral, máis duro, máis exposto. E entón chega o retorno do investimento: unha panorámica que abarca montañas de León, picos asturianos e todo o val lucense. Para moitos sendeiristas, este tipo de experiencias son diferenciais fronte a rutas máis masificadas.

Aínda que a montaña é a súa debilidade, o presentador tamén puxo en valor outro dos activos premium de Lugo: a Ribeira Sacra. Especialmente o canón do Sil, onde os viñedos medran en pendentes imposibles no que se coñece como «viticultura heroica».

Miradoiros como o de Cabo do Mundo ofrecen unha postal que rompe expectativas: unha paisaxe que moitos comparan cos fiordos nórdicos, pero con ADN galego.

Desde un punto de vista operativo, a ruta ao Mustallar é accesible pero require planificación. Equipamento básico de montaña –botas con bo agarre, roupa por capas, auga e orientación por GPS– é imprescindible. Non é un paseo urbano, e convén tratalo como tal.

A mellor época oscila entre primavera e outono, evitando condicións meteorolóxicas adversas. E un detalle importante: aínda que hai regatos, non sempre é recomendable beber deles.