Un lume intencionado xunto ás vivendas esperta de madrugada a Moreiras, en Boborás

A madrugada rompeuse de golpe en Moreiras, unha parroquia do concello ourensán de Boborás, no pleno corazón do Carballiño. Un incendio declarado durante a noite prendeu a escasos metros de varias vivendas, e todo apunta a que non foi un accidente. Os veciños, espertados polas chamas e o dispositivo de extinción, viviron horas de auténtico sobresalto.

Quince hectáreas de nada, pero xunto ás casas

A ninguén se lle escapa que, en pleno mes de agosto, un lume no rural galego acende todas as alarmas. Este, ademais, tiña un agravante: a proximidade directa a fogares. Cómpre recordar que o terreo raso e a masa arbórea son o combustible perfecto cando o verán aperta e a vexetación está seca.

O balance final, en termos de superficie, podería considerarse contido: 0,05 hectáreas de terreo raso e unha décima de hectárea de zona arboreda. A cifra fala por si soa, e por fortuna dilo en ton menor. Pero o dato tranquilizador choca frontalmente coa sensación de perigo que se viviu na zona, onde o lume ameazaba directamente o contorno doméstico.

Difícil esaxerar o que significa ver as chamas a poucos metros de casa en plena noite. Os residentes de Moreiras comprobárono sobre o terreo. A resposta dos medios de extinción foi inmediata e proporcional á ameaza real que representaba o incendio.

Un dispositivo mobilizado durante horas

Para controlar e extinguir o lume foi necesario despregar un dispositivo composto por un axente, tres brigadas e dúas motobombas. Non é menor o dato: falamos dun dispositivo considerable para unha superficie que, sobre o papel, parece pequena. A explicación está no factor decisivo desta noite: as vivendas próximas.

Os traballos prolongáronse durante varias horas, desde a declaración do incendio ata que se deu por completamente extinguido. Aí está a clave de que o resultado non fose peor: a actuación rápida e sostida dos equipos forestais, que traballaron en condicións nocturnas e nun contorno urbano-forestal dos máis delicados.

O certo é que este tipo de interface, onde as casas se mesturan co monte, é o escenario que máis quebraderos de cabeza dá aos extintores. Un cambio de vento, unha faísca que salta, e a superficie queimada pasa de décimas de hectárea a algo moito máis grave.

Todo apunta á man do home

O elemento máis inquietante desta historia non é a superficie nin o dispositivo. É a orixe. Todo apunta, segundo a información dispoñible, a que o lume foi provocado. Unha frase que, no rural galego, desgraciadamente soa a algo repetido cada verán.

Quen decide prender o monte de madrugada, xunto a casas habitadas, asume un risco enorme coa vida de terceiros. Non parece casualidade o momento elixido: a noite é o escenario preferido de quen busca non ser visto, aínda que tamén é cando máis indefensos están os que dormen a metros das chamas.

Non consta, polo momento, a identificación de ningún autor nin o resultado de posibles investigacións. Serán as dilixencias correspondentes as que determinen responsabilidades, de as haber, sobre o ocorrido en Moreiras.

O fantasma do lume no verán galego

Poucas veces un incendio destas dimensións reflicte tan ben o problema de fondo. Porque aínda que a superficie queimada fose mínima, a mensaxe que lanza á comarca é contundente: o perigo non está só nas grandes chamas que enchen portadas, senón neses lumes pequenos que nacen pegados ás casas e que un mal día se converten en traxedias.