Un golpe de impacto en plena tarde: nai e fillo saen despedidos ao cruzar en Lugo

A forza do impacto foi tal que ambos peatóns, dous veciños da zona que camiñaban por unha das avenidas con máis tráfico rodado da cidade, quedaron proxectados polos ares. Un deles aterrize a uns dez metros do punto do choque. Non foi nunha estrada comarcal nin nun tramo de alta velocidade: foi en pleno tecido urbán lucense, na confluencia peonil da Avenida Ramón Ferreiro, un martes ás seis da tarde, hora de máximo tránsito cidadán.

Os dous feridos, unha muller de idade avanzada e o seu fillo de 44 anos, permanecían conscientes cando os servizos de emerxencia chegaron ao lugar. Ela manifestaba unha dor intensa no costado; el sangraba por unha ferida aberta na cabeza. Ambulancias trasladáronos ao Hospital Universitario Lucus Augusti para a súa valoración médica.

A rúa como zona de risco

Cantos accidentes deste tipo fan falta para que a pregunta se repita? As vías urbanas que combinan tránsito denso de vehículos con pasos de peóns moi transitados —e a Ramón Ferreiro que o é, con equipamentos como o IES Nosa Señora dos Ollos Grandes nas súas inmediacións— concentran boa parte dos sinistros con vítima peonil nas cidades galegas. O desenlace, nesta ocasión, puido ser peor: a distancia recorrida por un dos feridos tralo embiste dá idea da velocidade coa que se produciu o choque.

Non se trata dun caso illado no contexto galego recente. Os atropelos con resultado mortal ou de gravidade repetíronse nas últimas semanas en distintas localidades da comunidade, como o ocorrido en Cambados, onde un home perdeu a vida arroldado por un vehículo. A comparación convida a pensar que a seguridade viaria urbana segue a ser unha asignatura pendente, máis alá das campañas puntuais e das reducións de velocidade en tramos urbanos.

A solidariedade de quen estaban preto

Un detalle do suceso merece subliñarse: a primeira asistencia ás vítimas non chegou dun dispositivo oficial, senón das persoas que viaxaban no turismo situado xusto detrás do que causou o atropelo. Foron quen se detiveron e axudaron a nai e fillo antes de que se fixesen presentes os servizos sanitarios. En sinistros urbanos, eses primeiros minutos de asistencia inmediata poden resultar determinantes.

Que as vítimas fosen coñecidas no seu contorno e veciñas do propio barrio engade unha dimensión próxima ao suceso: os atropelos urbanos non ocorren a descoñecidos de paso, senón a persoas que cada día percorren as mesmas beirarrúas e cruzan os mesmos pasos de cebra.

O que queda por aclarar

Quedan por determinar as circunstancias exactas do feito: as condicións de visibilidade, a posición dos peóns no momento do impacto e a posible responsabilidade do condutor, extremos que corresponde valorar á investigación de tráfico. O que si queda claro é que a vida de dúas persoas quedou marcada en cuestión de segundos por unha colisión no corazón da cidade.

Mentres as vítimas se recuperan no hospital, o episodio volve plantear o debate de fondo: como facer compatibles unhas avenidas urbanas con circulación intensa e un fluxo constante de peóns de todas as idades. A resposta non pode agardar a que o próximo balance sexa peor.