Unha cafetería da rúa Ervedelo, en Ourense, estuda traspasar o negocio tras tres sabotaxes en dous meses

Abrir un negocio en plena cidade é un exercicio de valentía. Sosterlo cando alguén decide, unha e outra vez, botar silicona na cerradura da porta, roza o demencial. Iso está a acontecerlle aos responsables dunha cafetaría do centro de Ourense, na rúa Ervedelo, que en apenas dous meses atoparon tres veces a cerradura do local tapada con pegamento.

O proxecto arrancou en decembro, cando unha nova emprendedora que reside en Monforte de Lemos decidiu, xunto coa súa parella, abrir este establecemento nunha céntrica vía ourensá. Nove meses despois, a ilusión inicial convive co desánimo: a propietaria plantéase traspasar o negocio. E non, convén subliñalo, por falta de clientela. A cafetaría logrou atraer a un público fiel e a actividade económica funciona. O problema é outro, e ten forma de tubo de silicona.

Tres veces en dous meses

O sabotaxe repetiuse en poucas semanas, sempre co mesmo patrón. Ao acudir a traballar, os responsables do local atoparon ata en tres ocasións a cerradura da porta obstruída con silicona, un xesto pequeno pero capaz de impedir a apertura do negocio e de xerar gastos e perdas de tempo constantes.

Non é un episodio illado nin un accidente. A repetición delata intención. Tapar unha cerradura unha vez pode parecer unha gamerrada puntual; facelo tres veces en dous meses apunta a alguén que coñece o local, sabe cando actuar e sabe, tamén, que consecuencia busca: esgotar a quen o rexenta.

Ni cámaras nin medo: o problema persiste

A situación levou á propietaria á desesperación. Nin sequera a instalación de cámaras de videovixilancia serviu para disuadir ao autor ou autores dos feitos, que volveron actuar. A última das incidencias produciuse o mércores previo á publicación da información, o que demostra que o problema segue vivo e sen solución á vista.

A ninguén se lle escapa que o dano deste tipo de sabotaxe vai moito máis alá do custo material de reparar ou limpar unha cerradura. Hai xornadas de traballo perdidas, hai ingresos que non entran e, sobre todo, hai un desgaste persoal difícil de cuantificar. Para alguén que vive fóra da cidade e que abriu o negocio apostando por un proxecto en común, descubrir cada poucas semanas que alguén volveu obstruír o acceso é un golpe que acaba pasando factura.

Sen problemas coñecidos con ninguén

Un dos aspectos máis rechamantes do caso é que, segundo explicou a propia afectada, o negocio non atravesa conflito coñecido algún con clientes, veciños ou outros comercios do contorno. A propietaria, que non é orixinaria de Ourense e vive en Monforte, asegura non ter problemas con ninguén. O cal, a verdade, complica aínda máis o panorama: se non hai disputa evidente, a motivación do sabotaxe resulta aínda máis opaca.

Convén lembrar que este tipo de feitos, aínda que parezan menores pola súa forma, constitúen sabotaxe contra un negocio e poden ter relevancia penal. De momento, e segundo a información dispoñible, non consta que se identificara ningún responsable nin que exista unha liña de investigación pública sobre o caso.

A cara amarga do emprendemento

O certo é que a historia desta cafetaría ourensá retrata unha realidade incómoda do pequeno comercio: a súa enorme vulnerabilidade. Un negocio de hostalería de barrio depende de que a porta abra cada mañá. Basta un obxecto trivial, un pouco de silicona, para paralizar a actividade. O agresor non necesita grandes medios. Necesita, simplemente, insistir. E a cifra fala por si só: tres sabotaxes en dous meses.