Una empresa privada pon fin a un punto negro de drogas en Os Mallos

A avenida de Os Mallos, na Coruña, foi testemuña estes días dunha intervención que devolveu a calma a un veciñario farto de soportar o insoportable. Non foi a Policía, nin un operativo xudicial. Foi unha empresa de desokupación a que logrou en apenas catro horas o que levaba meses enquistado: pechar un piso convertido nun mercado ao miúdo de estupefacientes.

O número 75 desta céntrica vía coruñesa acumulaba denuncias veciñais desde había tempo. A entrada e saída constante de toxicómanos, as pelexas, os roubos nos portais e ata as defecacións nas zonas comúns converteran a vida dos residentes nun auténtico calvario. Unha situación que, a pesar das chamadas ás autoridades, parecía non ter solución.

Catro horas para desaloxar o inferno

A actuación correu a cargo de Desocupa24horas, unha firma especializada que recibiu o encargo dun particular. «Conseguímolo en catro horas», explicou o xerente da compañía, Francisco Díaz, tras a intervención do pasado luns. A rapidez da operación contrasta coa parálise administrativa que tantas veces denuncian os veciños de zonas conflitivas.

O certo é que o problema non era novo. A comunidade de propietarios levaba meses intentando que se tomara algunha medida. Pero a Policía, a pesar de coñecer o punto de venda, atopábase coas mans atadas. As identificacións e os caches non bastaban para deter persoas que, en teoría, non estaban cometendo un delito flagrante nese momento. Un callejón sen saída que se prolongaba no tempo.

A intervención privada provocou un efecto inmediato: en cuestión de horas, máis dunha decena de toxicómanos abandonaron o inmoble. A imaxe desas persoas saíndo do edificio, algunhas delas en evidente estado de necesidade, foi a constatación de que o punto negro deixara de funcionar. Polo menos, por agora.

Un barrio afeito á tensión

Os Mallos non é un barrio calquera. É unha desas zonas da Coruña onde a convivencia co tráfico de drogas se volveu case rutineira. Os pequenos roubos en vehículos estacionados, as pelexas rúas e a presenza de consumidores nos portais son a paisaxe cotiá de moitos veciños. Unha paisaxe que, a forza de repetirse, acaba normalizándose. Mais non por iso doe menos.

A comunidade do número 75 chegara a un punto de desesperación. As molestias non se limitaban ao ruído ou á sensación de inseguridade. Os comportamentos incívicos incluían desde ameazas ata a utilización dos relanos como letrinas. Unha degradación que ningún cidadán debería soportar na súa propia casa. Demasiado tempo.

A solución chegou da man dun cliente particular que, segundo explicou o xerente da empresa, levaba meses co problema «estancado». A intervención privada, neste caso, revelouse como a única vía efectiva para romper un círculo vicioso que as institucións non lograban desactivar.

O debate sobre os límites da acción privada

A actuación de Desocupa24horas abre, inevitablemente, un debate sobre o papel das empresas privadas na resolución de problemas que, en teoría, competen ás administracións públicas. Ninguén discute a eficacia da intervención, pero a pregunta sobrevoa: é este o camiño? Delegar no mercado a seguridade e a convivencia nos barrios?

Convién recordar que a empresa actuou por encargo dun particular, probablemente un propietario que buscaba recuperar a súa vivenda. A rapidez da operación demostra que, cando hai vontade e medios, os problemas resólvense. Pero tamén pon de manifesto a lentitude dos mecanismos xudiciais e policiais para facer fronte a situacións similares.