O verán galego suma un novo drama no seu litoral. Unha muller de 68 anos faleceu este xoves no areal de Lago, pertencente ao concello coruñés de Camariñas, tras sentirse indisposta mentres se bañaba e experimentar serias dificultades para regresar á beira. A pesar do rápido auxilio de quen se atopaban na praia e da intervención sanitaria posterior, os esforzos resultaron vanos.
Minutos decisivos nun areal sen vixilancia
O suceso orixinouse a media tarde, cando unha chamada dun particular ao teléfono de emerxencias 112 Galicia puxo en aviso os servicios de socorro. Quen alertou vira unha bañista en apuros, incapaz de saír da auga polos seus propios medios.
A resposta inmediata non veu de profesionais, senón de cidadáns anónimos: varias persoas presentes na zona lanzáronse ao mar, conseguiron levar a muller ata a area e iniciaron de inmediato manobras de reanimación cardiopulmonar mentres esperaban a chegada dos equipos sanitarios.
A relevancia do socorrismo nas praias
O episodio reaviva un debate recorrente en Galicia cada temporada estival: a cobertura de vixilancia nos areaís. A praia de Lago non contaba con servizo de socorrismo no momento dos feitos, unha circunstancia que converte as bañistas en primeira liña de resposta ante calquera emerxencia acuática.
Non é unha situación excepcional. Boa parte do litoral galego, especialmente en zonas rurais ou semidesertas da Costa da Morte, carece de vixilancia permanente durante todo o verán. A concentración de recursos de salvamento adoita priorizar os grandes areaís urbanos, deixando en mans do azar —e da solidariedade doutros veraneantes— a seguridade de espazos igualmente frecuentados pero menos visibles administrativamente.
Cando o instinto non abonda
Os feitos de Lago mostran, unha vez máis, o valor decisivo de coñecer as técnicas básicas de primeiros auxilios. As persoas que tentaron reanimar a vítima actuaron con celeridade e determinación, aínda que finalmente os sanitarios que acudiron ao lugar non puideron facer nada por salvarlle a vida.
As organizacións de salvamento e socorrismo insisten desde hai anos en que os primeiros minutos tras un percance acuático son críticos, e que unha reanimación temperá realizada por testemuñas aumenta considerablemente as probabilidades de supervivencia. Tamén lembran os riscos específicos que enfrontan as persoas de idade avanzada ao bañarse en augas frías como as do Atlántico galego, onde unha indisposición repentina pode transformarse nunha situación mortal en cuestión de segundos.
Un verán marcado polos incidentes acuáticos
O suceso de Camariñas prodúcese nunhas datas nas que as emerxencias en praias e zonas de baño se multiplican en toda a comunidade, coincidindo coa ola de calor e a masificación dos areaís. Só días antes, en Vigo, dous novos foron protagonistas dun rescate similar, logrando salvar unha bañista que se atopaba en perigo.
Estes episodios encadeados plantean preguntas incómodas: está o sistema preparado para protexer quen gozan do litoral galego?, son suficientes os postos de socorrismo activos durante a temporada alta?, deberían os concellos ampliar a cobertura a areaís que hoxe quedan fóra do mapa de vixilancia?
Conclusión
Mentres as administracións valoran as súas prioridades orzamentarias, a realidade impóñese con crueza: nunha praia sen socorristas, a diferenza entre a vida e a morte pode depender unicamente de que alguén próximo saiba —e se atreva— a actuar. A morte desta muller de 68 anos en Lago debería servir, como mínimo, para acelerar a reflexión sobre como se protexe a quen cada verán confían en que o mar galego será só sinónimo de goce.
Únete a la conversación
En esta sección solo pueden comentar usuarios registrados.