Ourense amañou este mércores baixo unha densa capa de fume que levou a contaminación por partículas suspendidas ao seu peor rexistro do último ano. As PM10 alcanzaron picos próximos aos 275 microgramos por metro cúbico, seis veces por enriba do valor recomendado pola Organización Mundial da Saúde.
O aire máis cargado do ano na capital ourensá
Poucas veces a estación de medición da cidade rexistrara unha cifra así. As PM10 —diminutas partículas de po, cinza, feluxo e outros materiais que flotan no aire e poden penetrar nas vías respiratorias— rozaron os 275 microgramos por metro cúbico, un teito que non se vía en Ourense desde había doce meses. A cifra fala por si soa.
Para dimensionar o dato convén lembrar o listón que marca a Organización Mundial da Saúde: o limiar recomendado sitúase moi por baixo do rexistrado este mércores, ata o punto de que a cidade multiplicou por seis esa referencia sanitaria. A ninguén se lle escapa que respirar ese aire durante horas non é ningunha anécdota, especialmente para persoas con asma ou afeccións cardíacas, nenos e maiores.
A orixe: incendios en Portugal e Ponteareas
De onde saía tanto fume? A Consellería de Medio Ambiente ten a resposta e fixoa pública: os focos proceden dos incendios activos en Portugal e no concello pontevedrés de Ponteareas, cuxo fume foi arrastrado pola circulación atmosférica cara á provincia de Ourense durante as últimas horas. Non é un problema xerado na cidade, pero a cidade estao padecendo.
O certo é que a orografía do val ourensán, encaixado entre montes, favorece que as masas de aire contaminado se estanquen sobre o núcleo urbano. O resultado foi esa nube gris que cubriu o ceo da capital termal ao abrente e que converteu o aire en espeso, co característico cheiro a queimado que acompaña estes episodios.
Mellora prevista, pero con cautela
Haibo esperanza, iso si. As previsións da propia Consellería apuntan a que o escenario comeza a mellorar este xoves, cando un cambio na circulación do aire empurrará o fume cara ao sur e permitirá o regreso progresivo a valores habituais. Mentres tanto, a recomendación lóxica é extremar as precaucións: evitar o exercicio físico intenso ao ar libre, pechar xanelas nas horas de maior carga de fume e limitar a exposición prolongada no exterior, sobre todo nos colectivos máis vulnerables.
Non é menor o dato de que as PM10 sexan precisamente as responsables deste récord. Pola súa medida, estas partículas non quedan retidas no nariz nin na gorxa: chegan máis dentro, irritan as vías respiratorias e agravan patoloxías previas. Que un episodio puntual as dispare ata máximos anuais é un aviso de ata que punto os incendios forestais condicionan a calidade do aire a centos de quilómetros da súa orixe.
Aí está a chave de todo. Mentres os lumes sigan activos no noroeste peninsular, calquera cambio de vento pode volver traer o fume a unha cidade que xa sabe o que é respirar o lume dos outros. A pregunta que queda flotando, como o propio fume, é se estamos preparados para xestionar estes episodios cada vez máis frecuentes, ou se seguiremos mirando o ceo gris sen máis ferramentas ca a recomendación de quedarse na casa.
Con información de medios galegos
Lo máis lido
- 1. El vínculo gallego de Marta Gómez Montero tras su salida de ‘Malas lenguas’: trayectoria, familia y el eco del revuelo nacional
- 2. O móbil que desenmascarou a cinco gardas civís e a un avogado en Carballo
- 3. El periodista gallego Pedro Blanco toma las riendas de ‘Hoy por Hoy’ este verano
- 4. ¿Puede ocurrir en Galicia un caso de rabia como el del niño murciélago de Canadá?
- 5. O segundo ao mando da Garda Civil en Lugo aparece sen vida nunha pista forestal de Baleira