A comunidade venezolana de Ourense tece unha ponte de axuda tras o terremoto

Unha rede solidaria activouse na capital ourensá para auxiliar aos damnificados do sismo que golpeou Venezuela. O colectivo Alma Llanera lidera unha recollida de medicamentos e artigos de primeira necesidade que intentará chegar ao país caribeño sorteando obstáculos loxísticos serios, mentres desde alí seguen chegando imaxes do rescate de vítimas entre os escombros.

Quen hai anos cruzaron o charco buscando un horizonte estable agora miran cara atrás co corazón encollido. A distancia, con todo, non é sinónimo de impotencia. En Ourense organizáronse coa mesma eficacia coa que xa demostraron moverse durante a pandemia, cando o destino dos seus envíos era tamén o seu país de orixe.

Loxística contra reloxo e aeroportos tocados

A ninguén se lle escapa que enviar axuda humanitaria a unha zona recentemente sacudida por un terremoto non é tarefa doada. O Aeroporto Internacional Simón Bolívar, principal terminal do país e situado en La Guaira, sufriu danos nas súas instalacións a causa do sismo. Iso obrigou a reorientar toda a operativa cara ao aeroporto de Valencia, situado a uns douscentos quilómetros ao oeste de Caracas.

O atraso non foi casualidade. Desde o colectivo ourensá explican que houbo que agardar a que os seus socios en Venezuela —Cruz Vermella venezolana e Cáritas Diocesana— garantiran o transporte por estrada desde Valencia ata a capital. Só entón, coa cadea de distribución asegurada de punta a punta, se desbloqueou a campaña. Non ten sentido acumular caixas que despois se podren nun almacén, vén ser a dicir a lóxica de quen levan anos lidando con este tipo de emerxencias.

Difícil imaxinar o peso que recae sobre os ombreiros de quen coordina unha operación así. O máximo responsable de Alma Llanera, tamén motor da Federación Venezolana de Galicia, foi a voz que puxo orde neste crebacabezas. O seu testemuño debuxa ás claras a complexidade do momento: voos militares e oficiais son os únicos que aterran en La Guaira, mentres a axuda civil debe buscar rutas alternativas.

Un anaco de Venezuela no corazón da provincia

Poucas veces unha asociación cultural termina convertida en axencia de cooperación improvisada. E con todo iso é precisamente o que ocorreu con Alma Llanera, unha entidade que viu a luz a finais do século pasado coa vontade explícita de servir de vínculo identitario para os venezolanos afincados na provincia de Ourense. Un refuxio de memoria, de música, de sabores e de lingua.

O xiro chegou empurrado pola realidade. A crise política e económica que estalou en Venezuela en 2007 provocou unha onda migratoria que tamén se deixou sentir en Galicia. Familias enteiras, profesionais cualificados, xente nova coas maletas cargadas de incerteza. A asociación pasou de organizar actos folclóricos a orientar a quen chegaban sen saber como empadronarse, onde buscar vivenda ou como convalidar títulos.

O certo é que aquela metamorfose marcou un antes e un despois. A pandemia de 2020 foi a proba de fogo: Alma Llanera mobilizouse entón para enviar axuda sanitaria a un sistema de saúde venezolano ao bordo do colapso. Aquela experiencia, lonxe de quedar en anécdota, serviu de manual de instrucións para a emerxencia actual. Abonda con mirar a rapidez coa que se activaron os puntos de recollida.