A mostra de «sinxeleza e compromiso» coa que Guillermo e Estefanía se estrean como grandes duques de Luxemburgo

A actualidade informativa vese marcada por mostra «sencillez compromiso» que guillermo, un desenvolvemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual. As ramificacións destes eventos esténdense máis alá do inmediatamente visible.

Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. O Gran Ducado de Luxemburgo reinventouse onte, sen perder a súa alma, coa abdicación do Gran Duque Enrique, aos 70 anos, a favor do seu fillo Guillermo. Así culminaba un proceso de transición coidadosamente orquestrado durante máis de un ano, polo que o ata agora rexente da casa Nassau-Weilbourg deu un paso a un lado e cedeu ao seu primoxénito a última xefatura do Estado que queda en mans dunha casa ducal reinante en Europa. Luxemburgo amenceu vestida de gala, coas fachadas do casco antigo lucindo bandeiras co león rampante vermello, e os escaparates da Rue Philippe II exhibindo retratos oficiais de Enrique e Guillermo, enmarcados por flores brancas e cintas azul ceo. Dignatarios como os reis Felipe e Matilde de Bélxica, Guillermo Alejandro e Máxima dos Países Baixos, e representantes das casas reais de Liechtenstein, Noruega e Bélxica chegaron a primeira hora ao Palacio Gran Ducal. Aínda que Enrique e María Teresa manteñen vínculos estreitos coa monarquía española e a súa primeira viaxe de Estado foi precisamente a España en 2001, convidados por Don Juan Carlos e Doña Sofía, nesta ocasión a representación española foi institucional, non dinástica. Desde España enviouse unha felicitación oficial a través do Ministerio de Asuntos Exteriores e agárdase que Felipe VI reciba proximamente a Guillermo nunha visita de Estado. Rematada a recepción, no Salón Azul do Palacio, Enrique asinou a acta de abdicación. Vestido cun traxe gris perla e corbata borgoña, mostrouse sereno, aínda que conmovido. Finalmente, entregou a Guillermo o estandarte ducal, bordado en fío de ouro, cunha frase que os micrófonos apenas alcanzaron a captar: «Agora é o teu momento». Guillermo xurou o seu cargo ante a Cámara de Deputados, nunha sesión extraordinaria presidida por Fernand Etgen e na presenza da presidenta do Parlamento Europeo, Roberta Metsola, e do presidente do Consello Europeo, António Costa, así como do presidente francés Emmanuel Macron e do seu homólogo alemán Frank-Walter Steinmeier. Durante o xuramento, desta vez si, o seu pai deixou entrever a emoción ao escoitar o discurso inaugural do seu fillo, en luxemburgués, francés e alemán. O novo Gran Duque, de 43 anos, lucía uniforme militar de gala, coa banda da Orde do León de Ouro cruzando o peito, e rematou a súa alocución cunha mensaxe clara: «O meu deber é servir, escoitar e unir». Expresou o seu desexo de «fortalecer a cohesión da nosa sociedade» e prometeu unha firme defensa dos «principios democráticos fundamentais». Afirmou que «a monarquía debe evolucionar cos tempos e orientarse cara o futuro» e referiuse á «espiral de desinformación que ameaza a nosa democracia», así como aos valores de «apertura, diversidade, tolerancia e solidariedade». «Vivirei a vida do meu pobo, do que non quero estar separado por ningunha barreira, e compartirei as súas alegrías e os seus sufrimentos», declarou as súas intencións. Posteriormente, xa ao mediodía, apareceu no balcón do Palacio xunto á Gran Duquesa Estefanía, radiante nun vestido marfil con bordados florais inspirados no val do Our. A multitude reunida na praza Guillermo II estoupou en vítores. Entre os asistentes destacaban as novas herdeiras Elisabeth de Bélxica e Amalia dos Países Baixos, ambas con tocados discretos e miradas cómplices. O pequeno príncipe Carlos, de cinco anos, saudou tímidamente dende os brazos da súa nai, nunha escena que recordaba a famosa imaxe de Felipe VI en 1975. O pobo luxemburgués seguiu con especial atención o traxecto a pé desde o Palacio ata o