Cando unha festa alcanza o recoñecemento de Festa de Interese Turístico, ábrese sempre un debate coñecido no mundo da tradición: convén tocar o que xa funciona ou deixalo intacto como reliquia? Sarria posicionouse claramente na primeira opción, e a recente edición da súa Noite Meiga demostrouno así.
Unha lenda contada doutra maneira
O cambio máis visible chegou antes mesmo de que aparecese a primeira meiga en escena. A historia que dá sentido a toda a celebración presentouse este ano cunha formulación nova, que servía de arranque ao espectáculo. Unha gravación dun músico da localidade fixo as veces de prólogo e, a partir de aí, o son dun instrumento tradicional foi «chamando» as personaxes: meigas e trasnos que foron confluíndo no parque de O Chanto ao ritmo da música.
A combinación de iluminación e coreografía nese tramo inicial marcou a tónica de toda a velada. A posta en escena apoiábase nun elemento técnico reforzado, algo pouco habitual neste tipo de celebracións de raíz popular, onde a improvisación e a transmisión oral adoitan pesar máis que a produción escénica.
O lume como centro e unha ruptura co costume
Outro dos xiros afectou directamente ao corazón do conxuro. O escenario, ornamentado con abundante vexetación, situaba as lapas no punto central, desde onde as protagonistas realizaban o seu ritual. Pero a decisión que máis chama a atención de quen coñecen a festa de anos anteriores é outra: o baile non se trasladou ata o Meigallo, como marcaba a tradición de edicións pasadas. No seu lugar, os grupos fusionáronse nunha única proposta conxunta.
É arriscado alterar un xesto que o público espera? A xulgar pola resposta do público presente, a aposta saíu ben. Quen acudiron por primeira vez e quen xa presenciaran o espectáculo noutras ocasións coincidiron no bo resultado da renovación.
Colofón con acento galego
A danza tradicional, peche habitual da celebración, contou nesta edición coa participación do músico Abraham Cupeiro na parte técnica, un respaldo de peso dado o seu percorrido recuperando instrumentos e sonoridades do patrimonio galego. A actuación pechaba así a primeira edición da festa coa súa nova categoría de interese turístico, unha estrea que a localidade celebrou con especial intensidade.
O entusiasmo entre asistentes quedou patente, e non faltaron quen cualificaron a velada como a mellor que lembran desta celebración.
Máis alá dunha noite de maxia
O caso de Sarria ilustra unha encrucillada que viven moitas festas tradicionais galegas ao recibir distintivos oficiais: a etiqueta turística eleva o perfil do evento e, con el, a esixencia dun espectáculo puído, capaz de funcionar tanto para o veciño de toda a vida como para o visitante que descobre a festa por primeira vez. A renovación da danza e da narración da lenda suxire que a organización escolleu evolucionar no canto de conxelar a tradición.
O tempo dirá se estas novidades se consolidan como parte permanente do ritual ou se futuras edicións recuperan xestos como o traslado ao Meigallo. Por agora, a Noite Meiga de Sarria demostrou que unha festa pode renovar o seu envoltorio sen que se lle escape a maxia.
Novas Relacionadas
Lo máis lido
- 1. El vínculo gallego de Marta Gómez Montero tras su salida de ‘Malas lenguas’: trayectoria, familia y el eco del revuelo nacional
- 2. O móbil que desenmascarou a cinco gardas civís e a un avogado en Carballo
- 3. El periodista gallego Pedro Blanco toma las riendas de ‘Hoy por Hoy’ este verano
- 4. ¿Puede ocurrir en Galicia un caso de rabia como el del niño murciélago de Canadá?
- 5. Dobre traxedia laboral na A-6: as vítimas mortais viaxaban desde Sarria cara a A Coruña
Invierte en el Paraíso del Caribe
Únete a los inversores inteligentes que ya están generando rendimientos del 12% anual con Salado Golf & Beach Resort en Punta Cana
Solicitar Información Gratuita