Cando caen as cualificacións da ABAU e a praza na carreira desexada escápase por unhas décimas, a sensación para moitos alumnos é de catástrofe. Con todo, en Vigo, Santiago e outros campus galegos comezan a verse traxectorias menos lineais: ciclos de Formación Profesional, estadías en universidades europeas ou repetir materias específicas. Dúas historias recentes —a de Candela Domínguez e a de Ana Miraz— ilustran que non sempre existe unha única porta de entrada e que, ás veces, a segunda oportunidade chega de forma inesperada.

Da anguria ao laboratorio: o percorrido de Candela

Durante o último curso de Bacharelato, Candela non durmía ben. A estudante do IES Alexandre Bóveda en Vigo acumulou meses de estudo ata sumar xornadas maratonianas: «cheguei a pasar 12 horas na biblioteca», lembra. Cun expediente notable —boas notas na ESO e no Bacharelato— o seu obxectivo estaba claro desde a adolescencia: Medicina. Pero a realidade das notas de corte xogou en contra súa.

Cando soubo a súa cualificación da convocatoria quedou por debaixo do umbral que necesitaba. «veuseme o mundo abaixo», chegou a dicir. O suspenso simbólico non foi un suspenso académico, senón un bloqueo emocional: con arredor de 12 puntos na ABAU —unha nota que en moitos contextos sería magnífica— quedou a unhas décimas do acceso; necesitaba un 12,6 para a praza que pretendía. Os primeiros días foron de desconcerto e ansiedade: «a primeira semana foi un drama; choraba todo o tempo», conta.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

«Veuseme o mundo abaixo. Tiven ataques de ansiedade porque vía que non era capaz»

Non optou pola opción económica dunha privada nin por aceptar sen reflexión outra carreira sanitaria. Decidiu formarse dun xeito distinto: un ciclo superior de Formación Profesional en Anatomía Patolóxica e Citodiagnóstico, cursado no Colegio Aloya de Vigo. Foron dous anos con prácticas, incluida unha estancia nun pequeno laboratorio de Italia, que mudaron a súa perspectiva profesional.

O resultado académico e persoal foi sorprendente: pechou o ciclo cunha media de 9,55, adquiriu experiencia en laboratorio e, o máis importante, recuperou a confianza. Volveu presentarse nas materias específicas da ABAU cunha outra cabeza e, desta vez, acadou a nota desexada. Hoxe, con 21 anos, cursa segundo de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela. A súa voz reflicte alivio e certo asombro: «non é a mesma Candela de antes; a etapa da FP déume ferramentas e fíxome madurar a vocación».

Marchar fóra para volver con opcións: a experiencia de Ana

A historia de Ana Miraz é outra vía frecuente entre quen non conseguen praza nos graos con maior demanda. Incapaz de entrar no sistema español na súa primeira intentona, Ana elixiu estudar fóra: cursou materias en universidades de Polonia e Eslovaquia, sistemas nos que a oferta e os requisitos de entrada difiren dos españois. A experiencia permitiulle seguir formándose, gañar fluidez académica noutro idioma e, o máis relevante, acumular créditos que logo convalidou.

O marco europeo —o chamado Espazo Europeo de Educación Superior— facilita ese traxecto: convalidar materias, trasladar expedientes e solicitar traslados entre institucións é unha ruta que moitos mozos descoñecen ata que a viven. Ana regresou coa mochila de créditos e, tras negociar cos servizos de admisión, puido incorporarse a un grao afín en España sen comezar desde cero. A súa reflexión é breve e práctica: «non se acaba o mundo; hai xeitos distintos de chegar».

«Non se acaba o mundo»

Alternativas e raíces: por que a universidade xa non é a única porta