O servizo do hospital ourensán incorpora habitacións adaptadas, equipo especializado e protocolos para acompañamento clínico e emocional
Nun momento en que a demanda de coidados avanzados crece co envellecemento da poboación, a planta de coidados paliativos do hospital de Piñor en Ourense puxo en primeiro plano a atención integral ao final da vida. O proxecto, impulsado dende a dirección sanitaria rexional e situado no complexo hospitalario, foise perfilando como recurso onde se combinan a asistencia médica e o apoio emocional a pacientes e achegados.
A nova organización do servizo inclúe habitacións concebidas para o acompañamento familiar, equipos multidisciplinares especializados e protocolos que pretenden coordinar a asistencia clínica con intervencións de soporte psicosocial. A idea, explican fontes institucionais no Parlamento autonómico, é ofrecer un contorno que permita tratar síntomas complexos e, ao mesmo tempo, facilitar a presenza e o acompañamento das familias en condicións dignas e privadas.
A posta en marcha da unidade chega nun contexto de debate público sobre recursos e cobertura asistencial en Ourense. No pleno do Parlamento de Galicia abordouse a evolución do servizo e tamén se formularon críticas sobre ausencias que, para algúns grupos políticos e colectivos, limitan a capacidade de resposta do centro. Entre as carencias sinaladas na sesión figuran a falta de servizos de imaxe como radioloxía in situ, laboratorio, posibles dificultades para realizar transfusións na mesma planta, así como a ausencia dunha atención psicolóxica estruturada e espazos específicos para o acompañamento e o duelo.
Ante esas observacións, a consellería de Sanidade defendeu que a planta funciona cun marco organizativo orientado á calidade da atención, con persoal formado para coidados paliativos e rutas asistenciais que garanten o manexo clínico e o apoio emocional. Non obstante, o intercambio parlamentario puxo de manifesto que existen expectativas e demandas cidadás sobre melloras concretas que aínda deben traducirse en recursos materiais e reforzo profesional.
A discusión non é menor. A efectividade dos coidados paliativos depende tanto de competencias clínicas como de estruturas que faciliten procedementos diagnósticos e terapéuticos rápidos. A ausencia de determinadas probas ou tratamentos no propio servizo obriga en ocasións a trasladar o paciente a outras áreas do hospital, o que pode alterar a continuidade do acompañamento e aumentar a carga para familias e equipos sanitarios. Por iso, as peticións de dispoñer de radioloxía, apoio de laboratorio e capacidade de transfusión enmárcanse na procura dunha atención o máis completa e próxima posible.
Igualmente relevante é a demanda dun soporte psicolóxico organizado e de espazos habilitados para que os familiares poidan estar e transitar o duelo de forma acompañada. Os coidados paliativos modernos non se limitan ao control da dor e dos síntomas; incorporan tamén estratexias para soster a saúde mental de pacientes e achegados, intervención en crise, atención a menores cando proceda, e recursos de posvixilancia para o duelo.
Dende a perspectiva sanitaria rexional, a ampliación e consolidación da planta de Piñor debe entenderse dentro dun mapa máis amplo de atención integrada: coordinación con dispositivos de atención domiciliaria, co hospital comarcal e co complexo universitario. Esa rede posibilita que a atención paliativa non quede circunscrita a un único espazo físico, senón que se articule coa rede de urxencias, consultas externas e equipos de soporte comunitario para ofrecer resposta o máis achegada posible ao domicilio do paciente.
Para a cidadanía ourensá, os elementos a vixiar nos próximos meses serán concretos: dotación de pers
