A presenza de persoas con nacionalidade distinta á española e documentación en vigor acelerouse en Galicia entre o 31 de decembro de 2024 e a mesma data de 2025: medrou un 8,7 %, case o dobre da media española, segundo os datos do Observatorio Permanente da Inmigración (OPI). O número total de residentes estranxeiros con permiso activo roza xa as 157.750, o que supón, aproximadamente, entre 12.500 e 13.000 persoas máis nun só ano. O motor deste aumento foron, fundamentalmente, as solicitudes de permisos iniciais de residencia e traballo.
Crecemento cuantitativo e distribución territorial
O salto interanual do 8,7 % marca un cambio de ritmo nunha comunidade que nas últimas décadas sufriu emigración e envellecemento demográfico. En termos absolutos, a cifra global sitúa Galicia nun momento de entrada sostida de poboación estranxeira, aínda que os fluxos non se repartiron por igual en todo o territorio. As capitais e as áreas metropolitanas —A Coruña, Vigo e Santiago de Compostela— concentran a maior parte das incorporacións pola oferta de emprego e polos servizos que facilitan a instalación.
Fontes municipais e organizacións que traballan con migrantes consultadas por este xornal subliñan que a chegada recente está vinculada, en boa medida, á demanda laboral en sectores como a construción, a industria agroalimentaria, a hostalaría e os coidados. A esta demanda súmase a agilización de trámites administrativos para a concesión de permisos de traballo por conta allea e o incremento de campañas de contratación internacional por parte de empresas galegas.
Na práctica, o crecemento galego case dobra a taxa rexistrada a nivel estatal. Non é só unha estatística: implica máis aulas con alumnado recentemente chegado, maior presión sobre os servizos de vivenda e atención social nalgúns municipios e a necesidade de adaptar recursos sanitarios e sociais a perfís culturais e lingüísticos diversos.
Orixes e nacionalidades con maior presenza
No ránking de nacionalidades con máis residentes en Galicia figuran en primeiro lugar os portugueses, con máis de 26.500 persoas, unha comunidade asentada historicamente na rexión pola proximidade xeográfica e os vínculos laborais transfronteirizos. O seu número mantense estable respecto ao peche do ano anterior. Séguenlles os venezolanos, con preto de 17.150 residentes e un notable aumento do 19,4 %, e os rumanos, arredor dos 12.000, cifra similar á do ano precedente.
Ademais destes grandes colectivos, varios grupos de menor tamaño experimentaron incrementos porcentuais moi marcados. Por exemplo, en determinados casos a comunidade pasou de 158 a 453 persoas —un aumento do 188 %—; outros colectivos medraron un 38,7 % ata achegarse aos 7.000 residentes; e outro subiu un 23,9 %, superando xa os 5.000. Tamén hai nacionalidades con incrementos máis moderados, como un grupo que alcanza algo máis de 9.800 persoas tras medrar un 6,5 %.
Factores detrás do repunte e comparación co Estado
O propio OPI apunta ás novas autorizacións de residencia e traballo como a explicación máis clara do crecemento. A isto súmase un fenómeno máis estrutural: Galicia, tras décadas de perda de poboación nova por emigración, necesita man de obra en sectores concretos e, ante esa necesidade, empresas e administracións intensificaron a captación externa. É dicir, a chegada obedece tanto a factores de expulsión nos países de orixe como a fa
