A Ribeira Sacra, a un paso do Patrimonio Mundial: a embaixada española confía en logralo en 2027

Recentemente pechada a reunión do Comité de Patrimonio Mundial da Unesco na cidade surcoreana de Busan, o balance para Galicia é optimista. O representante diplomático de España ante o organismo internacional considera que o resultado obtido pola candidatura da Ribeira Sacra abre unha xanela de oportunidade inigualable. A figura xurídica outorgada permite volver presentar a proposta no prazo dun ano sen necesidade de iniciar o complexo proceso desde cero, un respiro que evita o expediente definitivo de exclusión.

O veredicto de Busan: unha pausa, non un rexeitamento

Poucas veces un aprazamento se celebra como un triunfo estratéxico, pero no hermético mundo dos organismos internacionais, o diaño está nos detalles. A resolución emitida en Corea do Sur cualifica o estado do expediente galego como favorable para as súas pretensións. Quen isto escribe comprobou que o termo empregado protexe a documentación presentada ata a data. Demasiado tempo, diñeiro e ilusión investidos como para tropezar de novo na mesma pedra. O expediente volve a casa para someterse a unha posta a punto técnica.

Non é menor o dato da cautela. O órgano consultivo da Unesco encargado de avaliar as candidaturas, o Icomos, recomendara inicialmente a non inscrición. Un varapalo que, afortunadamente, as institucións lograron reconducir no último minuto en territorio asiático. Agora, o traballo consistirá en acatar e executar os axustes técnicos demandados por estes expertos. A marxe é estreita, pero o camiño por diante atópase milimetricamente sinalizado.

O peso histórico dos canóns do Sil e do Miño

A ninguén se lle escapa que a consecución deste selo internacional é unha cuestión de supervivencia para moitos dos concellos que vertebran esta extensa comarca. A afirmación do máximo representante español na Unesco resulta reveladora. Cómpre recordala: o Estado xa conta con medio cento de bens inscritos nesta selectiva lista mundial e, ao seu xuízo, o territorio que abraza os ríos Sil e Miño posúe un valor histórico, natural e artístico que se sitúa exactamente a ese mesmo nivel de excelencia. A cifra fala por si soa. España é unha potencia en patrimonio, mais Galicia aínda ten unha débeda inmensa coa consolidación do seu interior máis monumental.

Difícil atopar na xeografía peninsular un espazo onde a intervención humana e a natureza se fusionen con tanta harmonía e brutalidade paisaxística. Os mosteiros románicos, testemuñas mudas de séculos de clausura, aferranse a ladeiras vertixinosas. O reto agora pasa por traducir esa esencia a unha linguaxe técnica impecable. As misións de avaliación requiren protocolos de conservación exhaustivos, plans de xestión sólidos e delimitacións precisas que ás veces pescudan de rixidez fronte á vastidade dos vales.

Institucións galegas: a conta atrás comeza hoxe

A expectativa xerada nas últimas semanas foi enorme, mobilizando a unha sociedade civil que entende perfectamente o que está en xogo. O conselleiro de Cultura do Goberno autonómico amosou a súa confianza en acadar o éxito definitivo no ano 2027, un horizonte temporal que marca a axenda de traballo institucional. Tanto a Xunta como o Executivo central atópanse agora obrigados a remar na mesma dirección. O traballo coordinado e silencioso dos técnicos será crucial para pulir as esixencias dos avaliadores internacionais sen desvirtuar a esencia do proxecto orixinal.