A violencia de xénero dispara as súas cifras en Santiago: o lado oculto dun aumento do 70%

Os xulgados do barrio de Fontiñas rexistran agora unha media de dúas denuncias diarias por violencia machista na capital compostelá. Trátase dun vertixinoso repunte do setenta por cento en apenas un ano que, lonxe de reflectir únicamente un estoupido de agresións, oculta unha lectura moito máis complexa sobre o impacto da concienciación social e a confianza no sistema.

A ninguén se lle escapa que as cifras absolutas ocultan historias dolorosas e realidades turbulentas. Recibir dúas denuncias ao día nos tribunais dunha cidade como Santiago supón un varapalo para calquera sociedade que se considere avanzada e protectora. Falamos dun incremento estatístico brutal se o comparamos con exercicios anteriores. A estatística fala por si soa. Cómpre recordar, sen embargo, que a visión dos expertos en socioloxía e igualdade invita a calibrar este fenómeno cunha lupa distinta. As persoas especializadas neste campo apuntan a unha dobre lectura que resulta indispensable para non caer no alarmismo simplista.

O peso da confianza institucional

Quen acode ás portas dun xulgado ou a unha comisaría para interpoñer unha denuncia xa superou o muro máis difícil. É un paso titánico. O entorno xudicial, a miúdo frío e hermético, convértese na última fronteira para intentar reconducir unha vida marcada polo maltrato. No caso concreto da zona de Fontiñas, este escenario vívese a diario. Antes era impensable asumir estes niveis de notificación oficial. Fontes do ámbito xudicial e da igualdade sosteñen que as vítimas están perdendo o pánico a contar a verdade, o que se traduce directamente no disparo dos rexistros. Non é menor o dato de que o sistema estea mostrando, por fin, unha cara máis accesible e protectora para quen sufriron na intimidade dos seus fogares.

O espellismo da estatística policial

Difícil resulta afirmar categoricamente que de repente os homes desta comarca galega decidiron exercer máis violencia. O que si creceu de xeito evidente é a visibilidade dun problema sistémico e estrutural que leva décadas enquistado na sombra. Poucas veces unha subida tan drástica nas macromagnitudes oficiais trouxo consigo un debate sociolóxico desta magnitude. Os perfís especializados neste tipo de violencias subliñan que a prevención e as campañas de sensibilización están dando os seus froitos en forma de denuncia. A cidadanía compostelá é testemuña de como o medo retrocede fronte á determinación de poñer fin a un ciclo de abusos que ás veces dura anos.

A travesía cara ao recurso de emerxencia

Camiñar polas inmediacións do recinto xudicial compostelán obriga a pensar no calvario posterior que supón enfrontarse a un proceso legal. Abonda con mirar os recursos dispoñibles para entender que a denuncia formal é unicamente a primeira batalla dunha guerra moi longa. Aínda que o aumento rexistrado é notable, desde os colectivos de apoio ás vítimas insístese en que aínda queda un treito inmenso por percorrer para garantir a protección total. O acompañamento psicolóxico e legal resulta indispensable para evitar que moitas mulleres retiren as denuncias polo camiño debido á presión ou ao desgaste emocional. Demasiado tempo de silencio obrigatorio nos nosos barrios.