Marco Lombao, 14, xenio matemático de Lugo que busca entender
Marco Lombao, un lucense de 14 anos, destaca como talento matemático nun programa universitario que busca estimular vocacións e pensamento crítico
Marco Lombao, de 14 anos, cursa o segundo ano do programa Estalmat da Universidade de Santiago de Compostela e combina a súa vida escolar en Lugo cos fins de semana na Facultade de Matemáticas de Santiago. O seu interese polas cifras e por comprender as razóns que hai detrás dos conceptos matemáticos levouno a participar en actividades extracurriculares e competicións, e a compaginar desprazamentos e tempo de ocio para profundizar en áreas que non se traballan no instituto. O mozo explica que a súa motivación non é adiantar temario senón explorar outra matemática, a que lle plantea preguntas e lle ofrece retos distintos.
A afición de Marco non xurdiu por casualidade; a súa nai, Elena Lodeiro, lembra anécdotas da infancia que evidencian unha curiosidade temprana. Cando era pequeno pedíalle que escribise sumas na area e sempre quería máis dificultade: «Póñolle sumas dunha cifra e el pedíame dúas; quería máis, tiña curiosidade», relata. Esas primeiras mostras de interese foron alimentadas na casa e reforzadas por profesores que detectaron o seu potencial e animáronlle a optar ás probas de selección do programa.
O propio Marco sintetiza a súa actitude ante a aprendizaxe cunha frase que repite con frecuencia: «Teño que entender, quero saber o porqué». Esa necesidade de comprensión le leva a formular moitas preguntas na clase, un xesto que —di— non sempre é habitual entre os seus compañeiros pero que transforma a ensinanza cando ocorre. Para el, o feito de cuestionar facilita que os contidos cobren sentido e evita a memorización pasiva que, na súa opinión, empobrece a experiencia educativa.
Estudante do IES Nosa Señora dos Ollos Grandes de Lugo, Marco accedeu ao programa Estalmat tras a recomendación do seu profesor de primeiro curso de ESO e superou as probas de selección. Estalmat, impulsado pola USC e Agapema, desenvólvese en catro fins de semana e sesións programadas durante o curso académico; en concreto, Marco participa en unhas vinte sesións repartidas ao longo do ano nas que se abordan temas pouco habituais na ensinanza obrigatoria. Aínda que esixe desprazamentos e organiza boa parte do seu tempo libre, o mozo insiste en que a experiencia compensa o esforzo.
As actividades que propón o programa buscan relacionar as matemáticas con situacións prácticas e creativas. Como exemplo, lembra unha sesión recente dedicada á matemática aplicada ao deporte: os alumnos gravaron lanzamentos, analizaron traxectorias e aplicaron modelos para estudar o movemento dos obxectos. «Non se trata de adiantar materia, senón de dar outra diferente», explica Marco, destacando o carácter experimental e lúdico de boa parte das propostas.
Ademais das clases, Marco probou sorte na Olimpíada Matemática e conseguiu chegar á fase autonómica, onde se cruzou con outros rapaces do grupo Estalmat que alcanzaron a seguinte fase nacional. A competición ofrécelle a oportunidade de medirse e compartir inquietudes con outros estudantes talentosos, unha experiencia que valora tanto polo reto intelectual como polo compoñente colectivo. «Compartimos gustos e todos temos en común a curiosidade», di ao referirse aos seus compañeiros.
Fóra das aulas, Marco toca o piano e establece unha conexión íntima entre a música e as matemáticas: na súa opinión, ambas disciplinas comparten principios rítmicos e proporcionais que axudan a entender fenómenos acústicos e temporais. Cita, de forma aproximada, referencias históricas sobre a relación entre cordas e harmonía para ilustrar como a matemática subxacente na xeración do son, e sostén que esa visión transversal enriquece a súa aproximación a ambos campos.
A traxectoria de Marco pon de relevo a importancia de programas que detectan e nutren o talento dende idades tempranas e a implicación de familias e centros educativos para sostener eses itinerarios. El espera seguir en Estalmat o próximo curso e confesa a súa ambición por seguir explorando ramas diferentes da disciplina: «Gústame pensar que as matemáticas son a lingua do universo», afirma, convencido de que entender o porqué é a base da súa aprendizaxe e do seu proxecto persoal.
Pódete interesar:
