A tensión entre os médicos do sistema público galego e a administración autonómica volve subir. O colectivo sanitario esixe un convenio colectivo específico e avisa de novas greves se a Xunta non abre unha negociación real. A ameaza non é menor: a sanidade galega leva meses sacudida por paros parciais e un clima de malestar que afecta a hospitais e centros de saúde de toda a comunidade.
Petición histórica con novo pulso
Quen pase polo ambulatorio de O Salnés ou polo hospital de Ourense nos últimos meses notará algo distinto: carteles nas consultas, colas un pouco máis longas, rostros cansados. Non é casualidade. O persoal médico, agrupado baixo sindicatos e asociacións, leva tempo solicitando á Xunta a creación dun convenio colectivo propio, distinto ao marco xeral do persoal estatutario do Sergas. Non é unha ocorrencia de última hora. A demanda resurge periodicamente, pero nesta ocasión chega cun ton máis firme e un ultimátum: ou sentan a negociar ou haberá máis xornadas de greve.
O argumento central é sinxelo: os médicos galegos consideran que a súa situación laboral presenta particularidades (carga asistencial, gardas, turnos, penosidade) que non quedan ben reflectidas no convenio común do Servizo Galego de Saúde. «Non se trata só de salarios, senón de tempo de consulta, conciliación e condicións para atraer e reter talento novo», apunta un representante sindical con anos na mesa sectorial. Basta con mirar os datos da última convocatoria MIR: plazas baleiras en varios ambulatorios do rural e dificultades para cubrir baixas en especialidades clave. Demasiado tempo sen respostas concretas.
A resposta da Xunta e o efecto na atención
Ata agora, a reacción do goberno galego foi a de emplazar aos sindicatos nos cauces habituais de diálogo. A Consellería de Sanidade defende que os médicos xa contan con condicións «competitivas» respecto a outras comunidades, e que as melloras deben abordarse dentro do marco común. Con todo, a percepción entre os facultativos é moi distinta. A última fenda, apoiada por un notable porcentaxe do persoal en áreas urbanas como Vigo e Santiago, deixou consultas a medio gas e unha axenda de operacións quirúrxicas que aínda arrastra atrasos.
Convén lembrar que Galicia non é alén á falta de profesionais. Na comarca de Ferrol, por exemplo, as baixas prolongadas en pediatría obrigaron a desprazar médicos doutras áreas, xerando protestas de pacientes e alcaldes. O certo é que o problema non se limita á comunidade: o déficit de facultativos afecta a todo o Estado, pero aquí a presión demográfica e o envellecemento agravan o reto. Os representantes médicos insisten en que sen un convenio específico será difícil reverter a tendencia.
Un clima de mobilización que non cesa
Ninguén no sector sanitario galego duda xa de que se achegan meses agitados. Tras as protestas de enfermidade e os paros de facultativos de atención primaria en 2023, o ambiente segue enrarecido. Os médicos, cansados de reunións «sen avances», poñeron deberes claros sobre a mesa: xornada regulada, recoñecemento da penosidade e unha mellor planificación das substitucións. «A este paso, acabaremos cunha sanidade de mínimos», lamenta unha persoa veterana na xestión hospitalaria de Lugo.
Pocas veces a presión sindical foi tan sostida no tempo. A ameaza de novas greves non só busca melloras salariais, senón tamén cambios organizativos. Un responsable do sector sanitario résumeo así: «Estamos perdendo médicos formados en Galicia que se marchan a outras comunidades. A raíz é laboral, non só económica». As cifras falan: nos últimos tres anos, a media de xubilacións supera con creces as novas incorporacións, especialmente nas áreas periféricas como A Costa da Morte ou a Terra.
