Media centena de locais en Lugo buscan dono mentres o sector se transforma

Poucas veces o panorama inmobiliario comercial ofrece tantos contrastes como os que se perciben hoxe na cidade amurallada. Unhas cincuenta locais destinados á hostalaría buscan desesperadamente un novo propietario ou inquilino en Lugo. A paradoxa salta á vista: mentres o turismo e os grandes eventos seguen tirando da economía local, moitos destes espazos comerciais levan décadas sumidos no máis absoluto dos esquecementos.

O prezo da aventura empresarial

Basta con botar unha ollada ás principais plataformas inmobiliarias para comprobar a magnitude do fenómeno. Existe un mercado estancado que non termina de atopar o seu punto de equilibrio. As superficies e os prezos bailan ao compás dunha demanda que cambiou por completo a súa forma de consumir.

Rastrexando os portais compróbase como hai dispoñibles espazos que van desde os 35 ata os 1.400 metros cadrados. A forqueta dos alugueres mensuais oscila entre os 499 e os 5.950 euros, unha auténtica barbaridade se se ten en conta o custo actual das materias primas, o subministro enerxético e a dificultade para contratar persoal. Para quen prefiran adquirir o local en propiedade, os inmobles á venda ofrécense con superficies de entre 86 e 700 metros cadrados. Aquí os importes móvense nunha franxa verdadeiramente dispersa: desde os 69.000 ata os 1.950.000 euros. A cifra fala por si soa e reflicte un sector dual, onde conviven o micro-local de barrio co gran salón para eventos.

Conén recordar que a hostalaría é, por natureza, un tecido empresarial de altísima mobilidade. Abrir un negocio require un desembolso inicial importante. Pechalo deixa cicatrices profundas na trama urbana. A ninguén se lle escapa que manter un establecemento baleiro termina por desvalorizar a zona circundante, un problema que afecta de cheo ao corazón histórico da capital provincial. As rúas que desembocan na Muralla lucen persianas metálicas que levan lustros sen levantarse. É aí onde o impacto visual e urbanístico resulta máis doloroso, vendo escaparates poeirentos onde antes bullía a vida.

O gran esquecido en A Campiña

Se diriximos a mirada cara a áreas máis amplas, o caso máis chamativo de inactividade prolongada atópase no contorno de A Campiña. Alí agarda un antigo hotel de catro estrelas, pechado a finais de 2014, que foi testemuña no seu día de innumerables celebracións e reunións institucionais. A infraestrutura é potentísima: conta con 32 habitacións e varios salóns preparados para acoller todo tipo de banquetes. Hoxe, con todo, é un xigante durmido.

Demasiado tempo. Unha década completa sen hóspedes, sen mantelería, sen persoal. O actual propietario, unha entidade bancaria que absorbeu o inmoble tras o seu peche, poñíao no mercado por un valor superior ao millón de euros. Con todo, ningún investidor asumiu ata agora o reto de volver poñelo en marcha. Non é menor o dato de que sexa a banca quen controle este tipo de activos, unha tónica habitual trala crise económica da pasada década que deixou baches moi difíciles de nivelar. A falta de iniciativa privada para reflotar proxectos desta envergadura revela un certo temor ás flutuacións do mercado turístico a longo prazo.

Resistencia e cambios de modelo comercial

Quen camiñe hoxe polo centro de Lugo notará como o comercio tradicional tenta reinventarse a duras penas fronte aos novos hábitos de consumo. O recente desembarco de franquías internacionais e o dinamismo periódico traído por eventos de gran calado, como o popular Arde Lucus, inxectan osíxeno á cidade. O ambiente e o atractivo comercial renacen durante uns días. Pero a ebulición festiva choca frontalmente coa realidade diaria dos locais que permanecen baleiros o resto do ano.