Nove desaparecidos en Galicia: rostros e datos de casos
Este luns, 9 de marzo de 2026, difundíronse as caras de nove persoas que continúan desaparecidas en Galicia co motivo do Día do Desaparecido; trátase de casos abertos que afectan a distintas provincias e que serven para lembrar a incertitude que viven as familias. Na comunidade autónoma están censadas 222 persoas desaparecidas e a nivel estatal a cifra ascende a 6.722, segundo os datos que manexa a organización SOS Desaparecidos. A publicación destas imaxes persigue activar a colaboración cidadá e manter a atención sobre expedientes que nalgúns casos levan anos sen resolverse. As autoridades insisten na necesidade de aportar calquera pista útil para avanzar nas pesquisas.
A ONG SOS Desaparecidos mantén en Galicia 32 alertas activas, repartidas entre concellos grandes e municipios rurais, o que reflicte a dispersión territorial dos casos. Moitas desaparicións prodúcense en contornas próximas aos domicilios ou en áreas urbanas e costeiras, o que complica a labor de busca pola diversidade de escenarios. A estatística rexional, porén, é só unha parte do panorama nacional, onde a organización e os corpos policiais traballan de forma conxunta para priorizar recursos. As familias e asociacións reclamaron nos últimos anos máis coordinación entre administracións e maior difusión pública dos casos antigos.
Difundir os rostros no Día do Desaparecido é tamén unha forma de poñer nome e humanidade a expedientes que doutro modo quedan relegados a listaxes burocráticas. Detrás de cada ficha hai familiares que conviven coa incertitude diaria sobre o paradeiro dos seus allegados e coa frustración de que a investigación non avance o suficiente. Os relatos de persoas que esperan novas coinciden na sensación de baleiro e na necesidade de que a sociedade non esqueza estas ausencias. Por iso, as campañas buscan tanto reactivar a memoria pública como facilitar a localización mediante redes sociais e canles oficiais.
Entre as persoas cuxa imaxe se fixo pública aparecen casos recentes e outros máis antigos. María Ángeles Millara, de 57 anos, figura como desaparecida dende hai dous anos; Isaura Vázquez, de 86 anos, foi vista por última vez hai oito meses na provincia de Lugo; Esther Moro, de 74 anos, desapareceu hai tres anos en Vigo; e Cándido Blanco García, de 56 anos, está ausente dende hai tres anos tras a súa desaparición en Padrón. Cada un destes expedientes mostra circunstancias distintas en canto a lugar e data, pero comparten a falta de información concluyente que permita pechar o caso.
Completan a lista persoas de diversas idades e procedencias dentro de Galicia: Marcial Manteiga Veiras, de 86 anos, desapareceu hai case catro anos en Ourense; José Luis González, de 82 anos, figura como ausente dende hai tres anos en Lugo; José Ángel Abadín, de 52 anos, non foi localizado dende hai cinco anos en Ourense; Jorge Joel Fernández, de 26 anos, desapareceu en Vigo hai catro anos; e Jesús Óscar López, de 52 anos, foi visto por última vez hai un ano en Ferrol. A variación de idades e contextos subliña a complexidade das buscas e a imposibilidade de encasillar estes casos nun só patrón.
Fontes policiais consultadas indican que algunhas investigacións están en fases distintas: nalgúns expedientes mantéñense hipóteses abertas e noutros segúense rastrexando indicios que non cristalizaron en resultados definitivos. O paso do tempo dificulta a recollección de probas e o testemuño de testemuñas pode perder nitidez, polo que a colaboración cidadá se torna crucial. Así mesmo, a xeografía galega, con municipios illados e zonas de difícil acceso, engade un elemento máis de dificultade operativa aos equipos de busca. Non todas as desaparicións supoñen necesariamente un delito, pero todas requiren unha resposta dilixente por parte da administración.
SOS Desaparecidos ha reclamado á poboación que comparta as fichas e que traslade calquera información aos canales oficiais da entidade ou ás forzas de seguridade, preservando sempre a veracidade das comunicacións. A organización tamén ofrece asesoramento ás familias sobre como manter a difusión do caso e que pasos administrativos dar mentres se prolonga a incertidade. As autoridades recordan que facilitar datos concretos, como avistamentos ou cambios de localización, pode ser determinante para reorientar as investigacións. Paralelamente, asociacións locais buscan incrementar a visibilidade dos desaparecidos mediante actos e campañas informativas.
Para os allegados, a difusión de rostros e datos é tanto unha necesidade práctica como un acto de memoria: manter viva a procura equivale a sostener a esperanza dunha resposta. O Día do Desaparecido serve para sensibilizar á sociedade sobre o impacto humano destas ausencias e para pedir que se manteña a atención mediática e política nos expedientes que aínda non se resolveron. Calquera persoa que crea ter información sobre algún destes casos pode e debe comunicarse coas autoridades competentes, porque incluso a pista máis pequena pode ser o fío que permita aclarar un misterio prolongado.
Podería interesarche:
- Máis da metade do Bus-vao entre Sevilla e Aljarafe Norte
- O Traslado do Señor das Penas Anuncia un Tempo Novo en Sevilla
Fonte: El Correo Gallego.
