A cidade de Ourense xoga este luns algo máis que unhas contas municipais. O alcalde convocou un pleno extraordinario para someter á votación a aprobación definitiva dos orzamentos xerais para 2026, un documento que ascende a 128,6 millóns de euros e que chega tras un tortuoso percorrido administrativo. A falta destas contas sitúa á capital ourensana entre as poucas de Galicia —e de España— que aínda non pecharon o seu exercicio orzamentario para o ano que vén.
A cita é o luns. E o ambiente, como costuma acontecer no Concello de Ourense, está lonxe de ser tranquilo.
Un camiño de obstáculos ata o pleno
O documento que se votará non é novo. Xa recebeu unha aprobación inicial, despois de que o alcalde perdese a cuestión de confianza o pasado mes de maio. Ese movemento, que deixou ao Goberno local nunha posición delicada, non desembocou en moción de censura, pero sí abriu a porta a que os orzamentos seguisen o seu curso. Iso sí, con catro reclamacións presentadas sobre a mesa.
Non é menor o dato de que o propio portavoz do Grupo Popular presentase alegacións. Tamén o fixo o representante dos socialistas. Ambos coincidiron en sinalar, entre outros aspectos, a ausencia do informe preceptivo da Intervención municipal, así como deficiencias na cobertura orzamentaria e na negociación colectiva. O sindicato CSIF, pola súa banda, denunciou vulneracións da lei de emprego público. E o portavoz do BNG poñeu o foco na suficiencia de crédito de determinadas partidas.
Catro frentes abertos. Catro voces críticas que o Goberno local terá que sortear se quere ver as súas contas aprobadas de forma definitiva.
128,6 millóns para unha cidade que necesita respostas
A cifra global do orzamento, 128,6 millóns de euros, soa a moito diñeiro. Pero convén lembrar que Ourense arrastra anos de prórrogas orzamentarias e dunha xestión marcada pola inestabilidade política. A ninguén se lle escapa que a cidade necesita investimentos, planificación e, sobre todo, certeza. Ter uns orzamentos aprobados en xullo de 2026 —para o exercicio que xa comezou— non é exactamente un exemplo de eficiencia administrativa, pero polo menos permitiría ao Concello operar cun marco financeiro claro.
O pleno do luns decidirá se ese marco convértese en realidade ou se Ourense segue engrosando a lista de capitais sen contas aprobadas. Unha lista que, por certo, cada vez é máis curta no resto do país.
As reclamacións, baixo a lupa
As alegacións presentadas non son un mero trámite. A ausencia do informe de Intervención é, en si mesma, un asunto delicado. Ese documento é o que garante que as contas se axustan á legalidade e que os gastos previstos teñen respaldo financeiro. Sen el, calquera aprobación pode ser cuestionada. Os grupos da oposición cóñecen isto. E o Goberno local tamén.
As críticas do BNG sobre a suficiencia de crédito apuntan a outro flanco débil: partidas que poderían quedar sen fondos a metade do exercicio. Algo que, nun Concello coas limitacións orzamentarias de Ourense, non sería ningunha sorpresa. O sindicato CSIF, pola súa parte, puido poñer o dedo na llaga da contratación pública e das condicións laborais. Tres frentes técnicos que, sumados, debuxan un panorama complexo.
É difícil imaxinar que o pleno do luns transcorra sen tensión. Polo contrario. Todo apunta a unha sesión longa, con debates acesos e con cada grupo defendendo as súas posicións.
O que está en xogo
Detrás dos números e dos informes hai unha cidade que necesita funcionar. Servizos sociais, limpeza viaria, mantemento de colexios, investimentos en infraestruturas. Todo iso depende, en última instancia, de que os orzamentos estean aprobados. Ourense non pode permitirse outro ano de parálise orzamentaria, de parches e de recortes.
