Un debate tan urbano como simbólico encheu o auditorio de O Vello Cárcere este martes: demolerse o edificio da antiga estación de autobuses para gañar espazo verde ou conservalo e transformalo nun equipamento público? Fronte a fronte situáronse o tenente de alcalde e portavoz do BNG, Rubén Arroxo, e o presidente da asociación Lugo Monumental, Luis Latorre, diante de máis de cen veciños que tomaron nota e cuestionaron custos, mobilidade e o impacto patrimonial.
A aposta por un «pulmón verde» fronte á proposta de reciclaxe
A proposta municipal, defendida por Arroxo, propón a demolición do inmoble co obxectivo de habilitar unha gran zona verde no entorno do casco histórico, unha intervención que pretende crear o que definiu como un novo «pulmón verde» da cidade. Nos seus cálculos, a actuación posibilitaría habilitar unha área peonil de máis de 27.000 metros cadrados, caso de 3 hectáreas, ou noutra estimación sinalaron a necesidade de polo menos 2 hectáreas para garantir un parque dunha certa envergadura.
O proxecto municipal non se limita aos xardíns. Arroxo defendeu a construción dun aparcadoiro subterráneo baixo o parque que, segundo as súas palabras, «suprimiría definitivamente os problemas de estacionamento no centro de Lugo», e a creación dun eixo peonil que conecte Rúa Dinán coa Avenida Anxo López Pérez, avanzando na aspiración histórica do BNG de peonalizar gradualmente as inmediacións da muralla romana, o monumento máis emblemático da cidade.
Os que apoian a demolición insisten en que a liberación de superficie asfaltada e de tráfico rodado contribuiría a mellorar a calidade ambiental do casco antigo e a recuperar vistas urbanas perdidas arredor da muralla. Non é unha idea nova: na última década repetíronse debates sobre a necesidade de espazos verdes no entramado urbano de Lugo, onde a densidade e o turismo teñen tensionado o uso do solo.
Renovación e usos multifuncionais: a alternativa de Lugo Monumental
Por outra banda, Luis Latorre, en representación dos comerciantes e hostaleiros do casco histórico, rexeitou a demolición como unha solución contradictoria con fins medioambientais. «Tirar o edificio xeraría toneladas de entullos imposibles de reciclar», dixo, e defendeu que a rehabilitación é «máis ecolóxica e máis económica» para a cidade. Na súa proposta, a vella estación reimaxinaríase como un centro de servizos integrados con usos de proximidade.
«Renovar o edificio e darlle novos usos é a opción máis ecolóxica e máis económica», asegurou Latorre durante a charla.
O plan de Lugo Monumental inclúe un apeadeiro para as liñas interurbanas na propia parcela —unha demanda repetida desde que se anunciou a futura estación intermodal— e a creación dun punto de recepción de viaxeiros. No edificio propónse manter locais comerciais na planta baixa, unha zona polivalente para feiras, charlas ou ensaios de grupos locais; e nas plantas superiores contemplanse oficinas, un vivero de empresas e unha terraza con cuberta vexetal desde a que gozar das vistas do casco e da muralla.
Aparte do beneficio para a actividade comercial, este modelo busca responder a un problema loxístico real: un espazo ordenado para a repartición de mercadorías e para servizos que requiran estar xunto ao centro, reducindo voltas de vehículos e a ocupación indebida de beirarrúas e prazas. Latorre propuxo asemade un aparcadoiro en altura nunha parcela próxima, con catro plantas e máis de 500 prazas, que sería gratuíto e, ao seu xuízo, máis barato tanto de construír como de manter que un subterráneo.
