Cando un concello pequeno decide que xa non pode xestionar por si mesmo unha praza da súa propia plantilla, algo fallou polo camiño. É a conclusión que se extrae do xiro dado este mércores en Poio, onde o Concello pechou por decreto o proceso selectivo dun oficial da Policía Local que arrancou en agosto e que quedou envolto na polémica trala retirada de varios membros do tribunal cualificador.
A resolución, asinada polo alcalde, Ángel Moldes, argumenta unha imposibilidade material de continuar cos medios propios do concello e formaliza a solicitude á Academia Galega de Seguridade Pública (AGASP) para que asuma a convocatoria das probas. Na práctica, o rexedor aclarou que a oposición queda anulada: o procedemento regresa ao seu punto de partida e a nota do primeiro exercicio —superado polos dous aspirantes que se presentaran— non terá efecto.
Da tensión no tribunal ao relevo académico
O camiño ata aquí non foi tranquilo. A saída de nove integrantes do tribunal paralizou o proceso e abriu unha crise interna que o representante sindical de CSIF e o grupo socialista aproveitaron para denunciar o que consideraban unha falta de transparencia. Ambos valoraron de forma positiva a decisión de externalizar as probas, aínda que quixeron deixar constancia das súas críticas sobre como se xestionou o proceso ata agora.
A resposta do alcalde foi manter a súa versión: insiste en que se produciron presións sobre os tribunais cualificadores. É unha afirmación que choca frontalmente coa lectura de quen pedían luz e taquígrafos nun proceso que, nun concello destas dimensións, ten unha dimensión especialmente sensible: afecta a unha plantilla policial reducida, onde cada ascenso pesa e onde as relacións persoais e profesionais superpóñense.
Que supón acudir á AGASP?
O recurso á academia galega de seguridade pública é unha fórmula cada vez máis habitual cando os concellos pequenos carecen de estrutura para garantizar procesos selectivos blindados. Delegar nun organismo externo traslada a organización das probas a un terceiro nivel, afastándoas do círculo de intereses locais. Agora ben, o decreto remitido non aclara por si só se a convocatoria partirá dende o principio; será o propio Moldes quen apunte que quen estean en condicións de inscribírense poderán presentarse de novo cando a AGASP abra o proceso.
Queda a pregunta de se esta externalización resolve o problema de fondo ou simplemente o traslada. As acusacións de presións sobre os tribunais non desaparecen polo feito de cambiar de xestor, e a oposición —co PSOE á cabeza— xa adiantou que seguirá esixindo explicacións sobre a fase anterior.
Unha lección sobre transparencia nos procesos locais
O caso de Poio serve como recordatorio do fráxil que pode ser un proceso selectivo cando o tribunal se baleira de improviso e a comunicación institucional brilla pola súa ausencia. A confianza nas oposicións internas constrúese con claridade dende o primeiro día; recuperala custa moito máis.
Ao final, o balance é agridoce: os aspirantes deberán repetir o camiño, o concello asume que non puido culminar o iniciado e a AGASP recibe un encargo que debería servir para restituír a normalidade. O toque final poñelo o tempo, pero a lección xa está sobre a mesa: a transparencia non é un adorno burocrático, é a condición para que unha oposición sexa críble.
Lo máis lido
- 1. El vínculo gallego de Marta Gómez Montero tras su salida de ‘Malas lenguas’: trayectoria, familia y el eco del revuelo nacional
- 2. O móbil que desenmascarou a cinco gardas civís e a un avogado en Carballo
- 3. El periodista gallego Pedro Blanco toma las riendas de ‘Hoy por Hoy’ este verano
- 4. ¿Puede ocurrir en Galicia un caso de rabia como el del niño murciélago de Canadá?
- 5. Dobre traxedia laboral na A-6: as vítimas mortais viaxaban desde Sarria cara a A Coruña