Prisión sen fianza en Lugo: case tres meses de ingreso psiquiátrico antes de afrontar o destino dun homicidio familiar

Case tres meses. Ese foi o tempo que o sistema sanitario e xudicial de Lugo precisou para desbloquear unha das causas máis estremecedoras que pasaron polos xulgados da capital provincial no que vai de ano. Unha persoa investigada por presuntamente dar morte á súa propia nai no mes de maio foi finalmente enviada a prisión provisional, comunicada e sen fianza, segundo adiantou La Voz de Galicia. A orde ditarase tras tomalle declaración a titular do xulgado de Instrución número 2 da cidade.

O ingreso na ala de Psiquiatría do HULA

Dificilmente se pode xulgar a alguén que non se atopa en condicións de comprender o proceso que se lle abre enriba. Esa foi a pedra angular de todo este asunto desde o mesmo instante en que se produciu o falecemento da vítima, acaecido na capital lucense durante o mes de maio. A persoa baixo investigación permaneceu detida durante todo este dilatado período de tempo, pero non en dependencias policiais nin penitenciarias convencionais.

O seu estado mental non lle permitía declarar. Esa é a crúa realidade que marcou o ritmo dunhas dilixencias obrigadas a moverse ao compás da ciencia médica. Quen pretende enfrontarse á maquinaria xudicial, ou polo menos defenderse dela, precisa duns facultades cognitivas mínimas. E non as había.

Por ese motivo, o investigado foi recluído todo este tempo baixo estrita vixilancia e control clínico na área de Psiquiatría do Complexo Hospitalario Universitario de Lugo (HULA). Un escenario infrecuente se o comparamos co traumático día a día das comisarías, pero fundamental para entender como opera a xustiza cando choca de fronte coa enfermidade ou a alteración mental severa. Non é un detalle menor. Aí está a clave de por que o caso tardou tanto en dar un xiro formal cara ao establecemento penitenciario. Durante estes meses, o que primaba non era tanto a custodia penal como a estabilización dun home que non estaba en condicións de prestar declaración ante o maxistrado.

Da cama hospitalaria ao centro penitenciario

O momento crítico da investigación viviuse cando, unha vez recibido o favorable informe forense e psiquiátrico que permitía garantir a legalidade do interrogatorio, a persoa investigada foi trasladada pola Policía Nacional ata a sede xudicial. O encontro na sala de vistas desenvolveuse baixo estritas medidas de seguranza, desembocando na decisión que todos esperaban dentro do circuito xudicial.

Prisión provisional, comunicada e sen fianza. É a medida cautelar máis dura que contempla o ordenamento xurídico español para garantir que o investigado non fuxirá, nin obstaculizará a causa, nin cometerá novos feitos delitivos mentres se substancia o procedemento. Neste escenario, a xuíza da praza número 2 do Tribunal de Instancia de Lugo tomou a determinación de decretar o internamento penitenciario. Un auto que se ciñía ao solicitado polas distintas acusacións que operan no caso e que supón o peche da fase máis incerta do sumario.

A ninguén se lle escapa que un homicidio cometido dentro do ámbito familiar é sempre unha mazada para unha comunidade. Lugo, unha cidade de tamaño medio onde as distancias sociais se acurtan e os rumores corren con velocidade de vertixe, non é unha excepción. Non é menor o dato de que o presunto autor e a vítima mantiveran vínculos de consanguinidade directa, un factor que engade unha capa de complexidade e de fonda tristeza a toda a instrución.