Renata Otero, catedrática de Debuxo e doutora en Historia da Arte, chegará este venres 20 de marzo a Crearte, en Bertamiráns, para presentar o seu libro Máis barro e menos drama. A autora, que compaxina a súa docencia no CPI de Vedra con obradoiros de modelado cerámico, defende que traballar con as mans e o barro non é só unha actividade creativa: é unha práctica con capacidade terapéutica e de autocuidado emocional. A cita é ás 20.30 horas.
O obradoiro, o libro e o descubrimento do barro
Nacida en Barcelona e con raíces en A Mariña lucense, Otero leva vinculada á área compostelá desde hai máis de dúas décadas. Vive en Santiago desde hai uns 25 anos e suma en total 31 anos de profesión na ensino pública: vinte deles no IES de Ames e actualmente no CPI de Vedra. Filla do ceramista Alfonso Otero Regal, con obradoiro en Viveiro, confesa que, pese á súa orixe, a súa traxectoria artística foi inicialmente pictórica. O reencontro coa cerámica e o modelado chegou en 2011, e consolidouse tras a experiencia colectiva da pandemia.
Daqueles primeiros obradoiros naceu unha investigación académica que agora alimenta o libro. Nos seus encontros presenciais, a profesora combina xestión emocional, técnicas de coaching e traballo manual con barro. Non se trata, asegura, de decorar un obxecto bonito: a proposta busca activar vías sensoriais e motoras que a palabra ás veces non alcanza. Para Otero, tocar, modelar e recibir a resistencia do material é unha forma de diálogo consigo mesma.
«Fazer exercicio e mover as mans é imprescindible para estar ben da cabeza», afirma Otero, que ve no tacto un acceso primario ás emocións.
A presentación en Crearte será tamén un recoñecemento a esa pedagoxía práctica: o libro está pensado como unha guía accesible para quen queiran probar na casa sen necesidade de formación previa. Otero insiste en que non fai falta «ter un perfil artístico»: a eficacia do método reside na experiencia sensorial e na repetición de xestos que poñen en marcha procesos mentais e corporais.
Un auxe con raíces sociais e tecnolóxicas
A atención pola cerámica e as actividades manuais non xorde do nada. En Galicia, como noutras comunidades, observouse nos últimos anos un crecemento da oferta formativa e dos obradoiros vinculados á artesanía. O fenómeno ten relación coa crecente dixitalización da vida laboral e cultural: cando o traballo tende a abstraerse en pantallas, o corpo reclama ocupacións que lle devolvan unha resposta tangible.
Otero enmarca esa demanda en cambios máis amplos: tras a pandemia moitas persoas redescubriron o valor da calma activa. Así o resumen numerosas experiencias locais, desde cursos municipais en centros cívicos a iniciativas privadas en obradoiros como Crearte. A cerámica inseriuse nese mapa como unha práctica con dobre valor: estética e funcional, lúdica e reparadora.
Con todo, a profesora advirte contra a simplificación. O modelado con barro non é unha panacea nin substitúe a atención especializada. «Complementa», repite: pode acompañar procesos terapéuticos, favorecer a regulación emocional e ofrecer ferramentas de autocuidado, pero non suple a intervención psicolóxica ou psiquiátrica cando estas son necesarias. Esa precisión forma parte da mensaxe central do seu libro.
Repercusións locais e pasos futuros
A presentación de Máis barro e menos drama en Bertamiráns abre varias liñas de debate. En primeiro lugar, sobre a integración de prácticas artísticas nas políticas culturais municipais. En concellos como Ames ou Vedra
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.