Torrente mete a Cañita na política con Rajoy como asesor

A saga de José Luis Torrente regresa aos cinemas coa sexta entrega, Torrente Presidente, que se estreou o venres 13 de marzo de 2026 en salas de toda España. O filme, dirixido por Santiago Segura, emprega o humor negro e a sátira para situar ao personaxe no centro dun movemento político ficticio que imita a actualidade nacional. Na trama, Torrente é impulsado por mozos activistas e acaba contando entre os seus asesores cunha figura que lembra a Mariano Rajoy, o que subliña a referencia directa á clase política real. A estrea espertou risas na audiencia, pero tamén plantexa preguntas sobre os límites da parodia en tempos polarizados.

O núcleo argumental presenta a Torrente como a improbable máquina mediática dun partido de extrema dereita ficticio chamado NOX, cuxa estética e retórica remiten a formacións reais. Entre os recrutadores do personaxe aparece un dos fillos da trama de corrupción que se menciona na película: Willy Bárcenas, integrado nun grupo de mozos que imitan aos coñecidos ‘cayetanos’. Ese comezo festivo e provocador converte a Torrente nunha figura popular dentro do partido, ata o punto de eclipsar ao propio líder, Carrascal, e de atraer a atención de asesores veteranos que intentan canalizar o seu impacto mediático.

Dende os primeiros compases o filme deixa claro o seu propósito satírico. Os títulos iniciais, en formato de animación, caricaturizan a situación política española contemporánea e serven de advertencia sobre o ton: corrosivo, directo e disposto a rozar a ofensa. Segura, que asina o guión e a dirección, constrúe situacións nas que o esperpento e a sátira política se mesturan cos gags habituais da saga, buscando provocar e, ao mesmo tempo, provocar reflexión. Varios espectadores destacaron que a película non evita as proclamas máis extremas do personaxe para evidenciar a perigosidade de certos discursos.

A primeira sesión da estrea, celebrada a tarde do venres, rexistrou pouco menos de media entrada, unha cifra coherente cunha función matinal da fin de semana pero algo superior ao esperado para ese tramo horario, segundo traballadores da sala. O público respondeu con gargalladas a multitude de referencias recorrentes da franquía, e houbo asentos que se encheron con espectadores que buscaban recuperar o ton das entregas anteriores. En xeral, a recepción na sala foi de complicidade, aínda que non faltaron reaccións encontradas en redes sociais e foros posteriores á función.

Un dos pasaxes máis comentados pola audiencia é o debate televisivo que resume a crítica ao taboleiro político: Segura renomea ás formacións actuais con alcumes satíricos —Sumar convertido en Restar, Podemos en Pudimos, PSOE e PP parodiados de xeito mordaz— e enfronta aos partidos nun intercambio de golpes verbais que subliña a crispación actual. O filme xoga coa familiaridade dos espectadores con eses nomes e coa volatilidade do debate mediático, e faino sen disimulo, apuntando tanto á comedia como ao escarnio público. Esa escena funciona como peza central do retrato colectivo que propón o filme.

Ademais de Torrente, a cinta recupera personaxes clásicos da saga, entre eles Cañita Brava, quen aparece en varios momentos clave e protagoniza escenas de interacción co protagonista que buscan recuperar a complicidade cos seguidores veteranos. A presenza do personaxe coruñés foi anunciada e promocionada nos días previos á estrea, mesmo con aparicións na Coruña e entrevistas previas que alimentaron a expectación local. A súa inclusión serve para ancorar o filme no universo xa coñecido pola audiencia e para introducir matices de humor popular fronte á sátira política.

Comparada coa quinta entrega, que apostou por unha