Tres motoristas fallecen en 48 horas nas estradas galegas

Un balance tráxico para os usuarios de moto

As estradas da comunidade galega foron escenario dunha fin de semana especialmente tráxica para os condutores de motocicleta. En apenas dous días, tres accidentes mortais acabaron coa vida doutros tantos motoristas, un sinistro saldo que puxo en alerta ás autoridades e que reabre o debate sobre a seguridade viaria nas vías secundarias. A comunidade esperta coa consternación propia de quen sabe que o asfalto cobrou un peaxe demasiado alto en apenas unhas horas. As provincias de Ourense e Pontevedra foron os escenarios destes fatais sinistros, que se sucederon entre a noite do venres e a madrugada do domingo.

De Ourense a Pontevedra: a xeografía da dor

A vaga de accidentes comezou o venres en Ourense, onde un sinistro se cobrou a vida dun motorista e dun octoxenario que viaxaba como acompañante do seu fillo. A xornada do sábado trasladou a traxedia á provincia de Pontevedra, onde se rexistraron dous novos accidentes mortais. O primeiro deles, cuxos detalles aínda se investigan, atopou a súa continuación horas máis tarde no concello de Barro, pechando un círculo negro que deixa un regueiro de dor en varios fogares da comunidade. A concentración de sinistros nun espazo de tempo tan curto causou unha fonda impresión entre os efectivos de emerxencias.

O accidente en Barro: unha madrugada truncada

O último sinistro mortal desta fatídica fin de semana ocorreu no termo municipal pontevedrés de Barro, nun cruce sensible da rede viaria. Ocurría pouco antes das dúas da madrugada, na estrada PO-226, xusto no punto onde enlaza coa Nacional N-550. Por causas que a Garda Civil investiga, unha motocicleta colisionou violentamente contra un turismo. A forza do impacto deixou ao condutor da motocicleta atrapado baixo o vehículo, unha situación que obrigou a despregar un operativo de emerxencia multidisciplinar. Efectivos da Garda Civil de Tráfico, o 061 e os bombeiros da zona traballaron coordinadamente para estabilizar o turismo e liberar o corpo do motorista, que xa non presentaba signos vitais cando os sanitarios puideron acceder a el. As tarefas de excarcelación prolongáronse durante un tempo que, para as testemuñas, se fixo eterno.

Vías secundarias: o punto débil da seguridade viaria

A concentración de accidentes mortais nunha mesma fin de semana, e na mesma tipoloxía de usuarios, volve poñer o foco na perigosidade das estradas secundarias. Vías como a PO-226, a miúdo con trazados sinuosos, firme irregular e unha iluminación deficiente nalgúns treitos, convértense en escenarios de alto risco, especialmente durante a noite. A combinación da velocidade, un mínimo erro humano e a falta de protección intrínseca dunha moto adoita ter consecuencias irreversibles. A diferenza dos turismos, os motoristas non contan con carrocería, airbags nin cintos que mitiguen os efectos dun impacto. O seu corpo é o único parachoques, e a alta velocidade, calquera colisión é case sempre letal.

Un contexto alarmante que esixe respostas

A traxedia non só afecta ao colectivo motorista. A mesma xornada do sábado, unha ciclista perdía a vida en Mondoñedo (Lugo) ao caer por un desnivel dunha trintena de metros. Catro falecidos en apenas 48 horas nas estradas galegas, tres deles en moto, debuxan un panorama desolador. A vulnerabilidade destes colectivos está fóra de toda dúbida. Viaxar en moto ou en bicicleta polas estradas galegas conleva un risco que, a teor dos últimos acontecementos, esixe unha reflexión profunda. As preguntas son inevitables: ¿estase facendo o suficiente? ¿Son as campañas de concienciación efectivas? ¿Necesitan as vías secundarias unha revisión urxente da súa