Un incendio na cuberta obriga a desaloxar unha casa rural en Samos

O turismo rural no interior de Galicia convive a miúdo con retos inesperados, e este martes a comarca lucense de Sarria viviu un deses sobresaltos. Un incendio declarouse á primeira hora da tarde na cheminea e o tellado dun establecemento turístico no concello de Samos, obrigando a desaloxar de inmediato os numerosos clientes que se atopaban no interior. A rápida reacción de traballadores, veciños e servizos de emerxencia evitou que o suceso pasase dun bo susto a unha traxedia.

A orixe do susto en plena xornada festiva

Difícil imaxinar unha escena máis tensa. En torno ás tres e media da tarde, o fume comezou a ascender de forma alarmante pola cuberta do negocio, situado no núcleo de Airapadrón, na parroquia de San Cristovo de Lóuzara. Unha das persoas aloxadas no complexo foi quen advertiu o problema ao ver saír columnas de fume, dando a voz de alarma sen un segundo de vacilación.

A ninguén se lle escapa que o turismo vive unha época de notable actividade nestas terras, especialmente en datas sinaladas. O establecemento afectado tamén ofrece servizo de hostalaría e comidas, e o suceso coincidiu precisamente cunha xornada festiva. O local estaba practicamente ao tope. Os clientes tiveron que abandonar as instalacións de xeito ordenado mentres o fume gañaba terreo na zona alta do edificio.

A maquinaria de emerxencias e un exemplo de solidariedade

O protocolo de actuación púxose en marcha con total celeridade. A chamada aos servizos de emerxencia mobilizou de inmediato os bombeiros do parque comarcal de Sarria, quen se desprazaron ata a zona montañosa para facer fronte ás lapas. Con todo, e aquí reside un dos detalles máis destacables do suceso, os profesionais non chegaron sós ao escenario do incendio.

Quen di que os pobos están baleiros de vontade é que non coñece a Galicia rural. Antes de que as sirenas soasen na distancia, o propietario do establecemento, xunto cos seus traballadores e os propios clientes, lanzáronse a combater o lume utilizando todos os medios dispoñibles ao seu alcance. Empregaron mangueiras e extintores para frear a propagación. Non é menor o dato da resposta veciñal: varios agricultores da zona acudiron ao lugar conducindo os seus tractores e remolques cisterna listos para colaborar na extinción. Finalmente non foi necesario utilizar este apoio improvisado, pero o xesto de solidariedade campesiña fala por si só da fortaleza do tecido social nestas comarcas.

O entramado da arquitectura tradicional baixo vixilancia

O traballo dos equipos de rescate e extinción centrouse posteriormente en asegurar a estrutura. Os bombeiros investiron boa parte da súa intervención en arrefriar as zonas afectadas polo lume. É un paso fundamental. Utilizaron equipos de medición térmica para comprobar a temperatura da cuberta e certificar que non quedaba ningún rescoldo oculto capaz de reavivar as lapas, un risco recorrente neste tipo de estruturas. Afortunadamente, o parte médico foi de cero danos persoais.

Basta con mirar a xeografía da comarca para entender as dificultades orográficas e de acceso que ás veces complican estes dispositivos. As vivendas de turismo rural adoitan rehabilitarse mantendo materiais tradicionais, como techumbres de madeira e lousa, elementos de enorme valor patrimonial pero altamente vulnerables cando o lume atrapa os condutos de evacuación de fumes. Demasiadas veces o descoido no mantemento das chemineas ou a acumulación de felux se converten no detonante de emerxencias que poñen en xaque décadas de investimento no sector hostaleiro.