Viana do Bolo limpa A Bouza tras dúas semanas de parálise pola riada

O tempo detívose durante catorce días na aldea de A Bouza. Situada no concello ourensán de Viana do Bolo, esta pequena localidade amencía cuberta de lama, pedras e troncos, vítima dunha enchente que arrasou con todo ao seu paso. Agora, por fin, as máquinas comezan a retirar os cascallós tras unha longa espera que deixou ás familias nunha situación límite. O desastre non só trouxo destrución física, senón tamén unha perigosa sensación de desamparo institucional.

Catorce días de barro e silencio administrativo

É difícil explicar o que se sente ao ver a túa casa invadida pola auga e esperar dúas semanas sen que chegue a axuda da maquinaria. A ninguén se lle escapa que o medio rural galego sofre de por si un illamento crónico, agravado polo despoboamento e a falta de servicios próximos. Sumarlle unha catástrofe natural e a parsimonia administrativa resulta unha combinación letal para os seus habitantes. Os veciños desta zona de Viana do Bolo pasaron demasiados días mirando como a lama secaba nas súas salas, como as pedras bloqueaban os camiños e como as árbores arrincadas pola furia do temporal xacían inertes nas portas das súas vivendas.

Demasiado tempo. A sensación de abandono estendíase pola aldea coa mesma forza coa que o fixo a crecida do río. Durante estes días de incerteza, moitas familias non tiveron máis remedio que facer as maletas e deixar atrás os seus fogares. Abandonar a propia vivenda é sempre un trago amargo. Aínda máis cando deixas atrás os teus bens cubertos de lama e co temor de non saber cando poderás regresar a unha normalidade que a auga se levou por diante en cuestión de minutos. A sensación de paralización era absoluta, convertendo o día a día nunha agonía innecesaria.

O custo da espera: danos visibles e salubridade en risco

Basta con observar as imaxes da zona para comprender a magnitude da traxedia. Os espazos comúns e privados quedaron completamente inutilizables. Os danos estruturais nas edificacións son visibles a simple vista, con feridas abertas en muros, valados destrozados e pavimentos levantados pola forza da corrente. O certo é que deixar que os restos vexetais e a lama se acumulen durante medio mes ten consecuencias directas e moi graves para a infraestrutura local.

Non é menor o dato de que as condicións de salubridade se teñan agravado perigosamente co paso dos días. A auga estancada, mesturada con materia orgánica en descomposición e restos de todo tipo arrastrados pola enchente, é un caldo de cultivo para todo tipo de problemas sanitarios. Os propios residentes levaban días denunciando unha situación que cualificaban como insostible. E non lles faltaba razón. A burocracia non pode ir por diante da saúde das persoas, aínda que en demasiadas ocasións os mecanismos da administración parezan xirar a un ritmo distinto ao do sufrimento real da xente.

Reunión institucional e chegada dos recursos

Por que tardou tanto en moverse a maquinaria pesada? Finalmente, a intervención materializouse despois dunha reunión clave na que se sentaron as bases para a recuperación. Nese encontro participaron o rexedor municipal, o responsable autonómico da área de Presidencia e diversos representantes de distintas administracións públicas. Desta mesa de diálogo saíu o acordo que desbloqueou a emerxencia. A Deputación provincial de Ourense, co apoio operativo da empresa pública Tragsa, será a encargada de asumir de forma directa as tarefas de limpeza urxente en toda a zona afectada.