A Louzaneta sae do limbo: medio século de espera para regularizar o polígono 2

Levaba demasiado tempo no aire. Medio século de proxectos, promesas e bloqueos que parecían non ter fin. Mais este luns, no salón de plenos do Concello de Lugo, algo cambiou para sempre. A sinatura da acta de recepción parcial do polígono residencial 2 de A Louzaneta pon fin a un limbo legal que se arrastraba desde os anos setenta. O exalcalde Tomás Notario, enxeñeiro de camiños que deseñou e dirixiu as obras de urbanización desta zona, foi testemuño de excepción do acordo. O pagamento de 80.000 euros por parte da xunta de compensación foi a chave para desbloquear unha situación que mantía a centos de propietarios na incerteza.

Non é menor o dato: naquel proxecto orixinal proxectábanse unhas 2.500 vivendas nas aforas da capital lucense. Unha cifra que fala do calado urbanístico e social do que se xestou hai cinco décadas. O que debía ser un exemplo de cooperativismo e calidade construtiva terminou convertido nun atasco administrativo que durou uns vinte anos. Agora, por fin, os propietarios do polígono 2 poden solicitar as licenzas de primeira ocupación con informe favorable do departamento de enxeñería municipal. A pesadilla burocrática toca ao seu fin.

Un acto con peso histórico

Quen coñece ben os entresixos de A Louzaneta é Tomás Notario. O exalcalde, que gobernou Lugo en dúas etapas distintas, foi o autor do proxecto e o director das obras de urbanización cando exercía como enxeñeiro de camiños do Instituto Nacional de Urbanización. Case medio século despois, volveu á casa consistorial para presenciar a sinatura da acta entre o Concello e a xunta de compensación. Non era un trámite calquera. Era o peche dun capítulo que se prolongara demasiado.

Notario cualificou aquel polígono residencial como «un exemplo», tanto pola «calidade» das construcións como polo funcionamento das cooperativas que se constituíron para a súa edificación. A frase, pronunciada no mesmo escenario onde se asinaba a recepción parcial, tiña un poso de reivindicación. Mais tamén de constatación: o que naceu con vocación de modelo atascouse durante décadas por problemas de financiamento, xestión e falta de acordo entre as partes implicadas.

Oitenta mil euros que desbloquean dúas décadas

A cifra pólla a xunta de compensación: 80.000 euros. Ese pagamento permitiu regularizar o polígono 2 de A Louzaneta e que o Concello de Lugo o reciba de forma parcial. A ninguén se lle escapa que o importe é modesto en comparación co valor das vivendas e o tempo transcorrido. Mais o certo é que abastou para destrabar un conflito que se remontaba a principios dos anos 2000. O bloqueo, que duraba uns 20 anos, rompeuse cun acordo que beneficia directamente os propietarios das vivendas, que agora poderán obter as licenzas de primeira ocupación.

Aí está a clave do asunto: a recepción parcial do polígono permite que os veciños poidan legalizar as súas casas e acceder a servizos básicos que ata agora estaban no aire. Non é un problema menor nunha zona que, co paso dos anos, se consolidou como unha área residencial importante nas aforas de Lugo. A sinatura da acta supón, na práctica, que o Concello asume a titularidade das infraestruturas urbanísticas do polígono 2, o que allana o camiño para a normalización definitiva.

Negociacións abertas para o resto das áreas

Mais A Louzaneta non se acaba no polígono 2. O Concello de Lugo xa negocia saídas para o resto das áreas residenciais e para a zona industrial. O precedente do polígono 2 senta as bases para desbloquear outras situacións similares que arrastran décadas de indefinición. A administración local deixou claro que a vontade é acadar acordos coas xuntas de compensación das demais zonas, seguindo o mesmo modelo que funcionou neste caso.