A actualidade informativa vese marcada polo lamento de Albares, un suceso que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.
As ramificacións destes acontecementos esténdense máis aló do inmediatamente visible.
Declaracións e reaccións políticas
Os detalles que han saído á luz revelan unha situación complexa que require unha análise detida.
Asisto entre estoupado e indignado ás declaracións do ministro de Asuntos Exteriores, que dixo, respecto da conquista e civilización de México que «houbo dor e inxustiza, é xusto recoñecelo e lamentalo».
O que hai que lamentar é telo a vostede como ministro. As palabras do ministro tiveron inmediata réplica por parte da presidenta de México, que veu dicir que agradecía o paso dado, pero que non era suficiente.
É matemático: cando nun país hispanoamericano as cousas van mal, o primeiro que fan os seus gobernantes é atacar a España, esquencendo que xa levan máis de dous séculos de independencia.
En canto ás cousas que hai que lamentar, eu pregúntome cales son. ¿Liberar multitude de pobos indíxenas da tiranía dos aztecas, que realizaban sacrificios humanos?
¿Practicar o mestizaxe desde o inicio, cando en varios estados dos EE. UU. estivo prohibido o matrimonio entre negros e brancos ata ben entrados os anos sesenta?
¿Investir gran parte do ouro que extraímos na construción de universidades, hospitais, escolas e igrexas?
¿A protección do indíxena que impregna todo o dereito indiano e as severas instrucións de Isabel a Católica, aínda que houbo os inevitables abusos?
¿Dotar todo un continente dunha lingua común para que puidesen entenderse os seus habitantes, sen que iso supuxese a eliminación das linguas indíxenas, posto que os misioneiros católicos predicaban nesas linguas, que aínda hoxe se conservan?
En fin, o escritor mexicano Octavio Paz estivo moito máis atiñado que Albares ao dicir que «o odio a Cortés non é odio a España: é odio a nós mesmos».
Isto último tomino de Jesús García Calero, que tamén lembra o fecundo intercambio cultural con México, por máis que lles doa aos seus gobernantes.
Para rematar a faena, o patético discurso de Albares pronunciouse na sede do Instituto Cervantes, dirixida polo sectario García Montero, o mesmo que no congreso de Arequipa atacou directamente ao presidente da RAE, co consiguiente bochorno internacional.
Javier Motis. Saragoza
Reflexións sobre a democracia
O director de ABC vai contracorrente dun criterio sobre a democracia que está calando na sociedade: convécase a votacións só se o convocante sabe, de antemán, que obterá a maioría de votos necesaria.
As institucións democráticas e os seus instrumentos deben utilizarse fóra do seu éxito ou fracaso.
É dicir, se se gañan ou se perden as eleccións, se se gaña ou se perde a votación dos Orzamentos Xerais do Estado, se se gaña ou se perde unha cuestión de confianza, se se gaña ou se perde unha moción de censura, se se está mellor ou peor nunha comisión de investigación.
José Luis Gardón. Madrid
Esta información, confirmada por fontes próximas ao desenvolvemento dos acontecementos, subliña a importancia de manter unha perspectiva informada sobre o tema.
Contexto e opinións de expertos
É importante destacar que este tipo de situacións non ocorre no baleiro.
Os antecedentes históricos e o contexto socioeconómico
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.