Actualidade: os Outros Responsables

He detectado dous pequenos axustes. Abaixo vai a versión corrixida (manteño todo o HTML):

Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, outros responsables. Esta situación, que se produce nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.

A traxedia da dana en Valencia e as súas consecuencias

Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require un análisis detallado. A traxedia da dana de outubro en Valencia foi instrumentalizada como motivo de unidade política e social.

Unha vez máis, unha traxedia en España separa en vez de unir. Non se aprenderon as leccións que impoñen as máis de dúascentas mortes de hai un ano sobre como previr os envites da natureza, sexan pandemias sexan inundacións, e como superar as súas consecuencias sen agriatar, aínda máis do que xa o está, o corpo social.

As responsabilidades penais estánse a debater onde deben, nun xulgado e no seo dun proceso, no que as vítimas deben atopar as respostas que os tribunais poidan dar; e os investigados deben recibir o tratamento garantista que recoñecen a Constitución e as leis, sen deixar fóra do escrutinio xudicial nada nin ninguén que sexa relevante para determinar se houbo negligencia na cadea de avisos polas chuvias torrentais, no control dos barrancos e nos avisos á poboación.

Só unha resposta xudicial que abarque todos estes extremos dará ás familias das vítimas algo da paz que perderon. O burato negro da resposta á traxedia continúa na clase política, pero coa salvedade de que non se lle aforraron ao presidente da Xeralidade valenciana as críticas que merece pola súa sucesión de erros inexcusables o día da traxedia e polas versións cambiantes dadas nas semanas e meses posteriores.

Responsabilidades políticas e xestión da crise

Non obstante, o Goberno central quere liberarse das súas responsabilidades agochándose cobardemente detrás de Mazón para eludir unhas culpas que poden non ser penais, segundo o criterio da xuíza que investiga os feitos, pero si o son políticas e en dimensións inocultables.

Aquela «se necesitan axuda, que a pidan» revelou a perfidia que dominou a actitude do presidente do Goberno, Pedro Sánchez, ante a traxedia, sen alterar a súa estada na India, mentres Valencia se anegaba.

A excusa competencial non foi máis que a manobra moralmente torpe para xustificar a ausencia inicial e o atraso posterior do Estado central en axudar aos damnificados. A avalancha de auga acumulada no barranco do Poyo podería ter sido distinta se o ministerio da agora comisaria europea, Teresa Ribera, tivese realizado as obras orzamentadas para o seu acondicionamento.

Unha mellor e máis constante vixilancia dese barranco pola Confederación Hidrográfica do Xúquer tería facilitado información oficial e puntual sobre o caudal que se ía acumulando. Unhas predicións máis certeras da Aemet sobre o rumbo da tormenta terían axudado a tomar decisións máis eficaces.

Non son o Goberno central, o seu presidente ou os seus ministros, quen están lexitimados políticamente para reprochar nada a Carlos Mazón. Menos aínda tras revelarse, como publicou onte ABC, o cúmulo de irregularidades que cometeu o Goberno ao convocar un pseudogabinete de crise na noite do 29 de outubro, só con cargos socialistas e sen convocar a todas as autoridades con competencia nunha situación de emerxencia, como, por exemplo, a directora do Departamento de Seguridade Nacional, a xeral Loreto Gutiérrez.