Nun desenrolo que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, Álvaro Benito: «a pignoise se. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.
Dos estadios aos escenarios
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Álvaro Benito (Salamanca, 1976) asegura que cando xogaba no Real Madrid co Santiago Bernabéu cheo –90.000 seguidores– poñíase moito máis nervioso que agora cando sobe aos escenarios para defender as cancións de Pignoise.
Pode parecer unha obviedade, pero non tanto. Hai vintecinco anos estaba rodeado de estrelas como Raúl, Laudrup, Luis Enrique ou Guti, e as xogadas as marcaba Jorge Valdano ou Fabio Capello, pero agora é el quen lidera un proxecto musical co que é capaz de encher recintos como o Madrid Arena.
«Co fútbol poñíame moito máis nervioso, porque os partidos eran pura incertidume, unha competición na que non sabes se vas gañar ou perder, se vas ter un bo día ou un malo. Ademais, xogando asfixiábame se daba dúas carreiras e o corpo doíame polos golpes. Non obstante, a música é para min só unha certeza, aínda que saia a tocar no Movistar Arena para 16.000 persoas, porque sei que pagaron por vir a pasalo ben e sei que levo as cancións moi ben preparadas», asegura o cantante e guitarrista a ABC tras a presentación de ‘Las ganas‘ (Acústica) no Palacio de la Prensa en Madrid.
É o noveno disco de Pignoise, a banda que formou Benito en 2002 –un ano antes de retirarse do fútbol profesional como consecuencia dunha grave lesión no xeonllo– con Pablo Alonso Álvarez (baixo) e Héctor Polo (batería).
Pasados máis de vinte anos, vese moi orgulloso do camiño percorrido, a pesares das «hostias e das portas que se pecharon ao principio» por vir de onde viña. Pero insiste: «Agás que se apague a luz ou haxa algún fallo técnico, sei que todo vai saír ben e que vou conectar co público. Vou a gozar seguro. É certo que ao principio estaba moito máis inseguro coa voz, pero é algo que mellorei moito».
O éxito fóra da radio e a independencia
—Quere dicir que sae aos concertos co partido gañado…
—Si, totalmente. O xoves que ven, por exemplo, vou ver o concerto de Turnstile e… ¡joder, vou emocionado! En cambio, a xente que vai ao fútbol vai un pouco a xulgar e, se non xogas, vanche a putear.
—Pois moitos músicos saen ao escenario aterorizados. Mira o que lle pasou a Sabina.
—Xa, é certo. Sorprendeume moito cando vin o documental de Joaquín, coas táboas que ten, pero supoño que tamén vai un pouco na persoa. Eu son de carácter moi tranquilo. Cando xogaba ao fútbol, poñíame pouco nervioso e agora, coa música, menos.
—Tampouco se pon nervioso cando publica disco?
—Non, porque o desenvolvemento dos discos é lento e os traballos, moito. Dou moitas voltas ata que estou seguro del. O balance suéloo facer un par de anos despois, cando remata a xira e podo saber como calaron as cancións no público, pero agora non necesito unha reacción inmediata de ninguén.
Cando compartimos festivais con algúns artistas, sempre se quedan alucidados porque nos ven a broma xusto antes de saír, falando tranquilamente, mentres eles están a facer e
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.