Lole: «O que fai Rosalía xa estaba feito; non revoluciona»

Nun acontecemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, lole : «o que fai. Esta situación, que se está a desenvolver nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.

Un furacán no flamenco

Os detalles que emerxeron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. En 1975, antes da morte de Franco, publicáronse varios discos que traían ventos de cambio.

Pero ‘Nuevo Día‘, de Lole & Manuel, foi un furacán. Cinquenta anos despois, Manuel Molina xa non está connosco.

Pero Lole Montoya segue en activo –á súa maneira, porque tampouco se deixa ver moito– e este domingo vai celebrar o aniversario dese debut discográfico cantando as súas mellores cancións para pechar a sexta edición da mostra de Flamenco de Vallecas, ‘Miradas Flamenkas‘, que lle rende homenaxe ao dúo e á revolución que trouxo ao xénero.

Recordos e revolución

¿Que lle parece o ciclo de concertos e a exposición que lle fixeron en seu honor? Está a ser algo precioso. ¡Hai unha vida enteira alí!

Hai fotos moi bonitas dos nosos ensaios, tocando na casa xunto á lareira… Ao ver a exposición púxenme a chorar de emoción e todo.

¿Que lembra daqueles días? Lembro que era todo moi novo, lembro ter a sensación de estar a crear algo novo, de estar moi emocionados co que estabamos a facer polo flamenco.

E sobre todo lembro divertirnos moito. Eran outros tempos, nos que a música era só diversión para nós.

¿Non tiñan medo de como ía ser recibida a súa revolución flamenca? Antes de gravar o disco fixemos algunhas actuacións, e xa víamos as ganas da xente de escoitar cousas novas, diferentes.

Cando saíu o disco conseguimos algo que vai moito máis alá da fama e do diñeiro. Foi algo máis profundo.

Foi o primeiro paso para que o flamenco comezase a abrirse. O flamenco case sempre se fixera dende a dor, e nós deixamos entrar un pouco de luz e ledicia, que era o que querían os españois nese momento, porque xa se notaba ese espírito de cambio.

Oxalá España volvese a ter a actitude que tiña entón. Os puristas non tiveron esa apertura de miras.

Non. Non nos entenderon. Non entendían o que cantabamos, nin como sonabamos.

Cos seguintes discos pasou o mesmo. Logo veu Camarón de la Isla con ‘La Leyenda del Tiempo‘, pero o novo flamenco xa o tiñamos inventado nós.

Gustaríame que agora alguén fixese algo novo, para aprender eu tamén (risas).

Din que Rosalía si fixo algo novo co flamenco. Aínda non puiden escoitar o seu último disco, con todo o lío que tiven con todo o que se organizou por este aniversario.

Eu sei que a ela lle gusta moito o flamenco, vinna un pouquiño tocar as palmas, sabe cantar a bulería… pero o que fai ela xa estaba feito. Iso non é revolucionar o flamenco.

Abriu unha serie de camiños con influencia de moita xente.

¿Que plans ten para o futuro? Gravei unha serie de cancións, versións de clásicos de Frank Sinatra, de Ella Fitzgerald, de Antonio Machín, que tamén tiña unha maneira moi fermosa de cantar, e gustaríame que as editase alguén.

Esta información, confirmada por fontes próximas ao desenvolvemento dos acontecementos, subliña a importancia de manter unha perspectiva informada sobre o tema.