Antonio del Castillo, pai da desaparecida, alegrouse do achado de restos humanos en Hornachos (Badajoz) atribuídos a Francisca Cadenas e reprochou á cúpula policial que no seu momento rexeitase a solicitude de axuda da Unidad Central Operativa (UCO) de la Guardia Civil para intentar localizar o corpo da súa filla. O descubrimento, confirmado este xoves por la Benemérita, volveu pór en primeiro plano a esixencia de colaboración entre corpos e a percepción de que os equipos especializados poden marcar a diferenza en casos sen resolver.

Segundo as informacións oficiais, os restos de Cadenas, desaparecida en maio de 2017, foron localizados no patio dunha vivenda próxima ao lugar onde se perdeu o seu rastro. La Guardia Civil emitiu un comunicado no que confirmou a identificación provisional e sinalou que continúan os rexistros e as dilixencias para esclarecer as circunstancias do achado. As autoridades cualificaron o caso como de grande complexidade dada a distancia temporal desde a desaparición.

Nas redes sociais, Antonio del Castillo puxo en valor o traballo da UCO e recordou que, no seu caso, solicitou a intervención da unidade especializada para atopar a Marta del Castillo, desaparecida en xaneiro de 2009 en Sevilla. Segundo o pai, a súa petición non obtivo resposta favorable por parte dun alto mando da Policía Nacional, que, no seu relato, desestimouna tachándoa dunha iniciativa guiada por expectativas propias da ficción cinematográfica. Del Castillo insistiu en que os resultados obtidos agora por la Guardia Civil avalan a petición que formulou entón.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

O achado en Hornachos foi tamén valorado por representantes institucionais. José Luis Quintana, delegado do Goberno en Extremadura, describiu o caso como “complicado” e subliñou a dificultade de esclarecer feitos que se remontan a case unha década. As labores periciais prosiguen e as autoridades sinalaron que será a investigación xudicial a que determine responsabilidades e a dinámica exacta dos feitos.

O caso de Marta del Castillo segue a ser un dos expedientes abertos máis mediáticos e máis longos de España: desaparecida en xaneiro de 2009, o seu corpo nunca foi achado e a familia mantén desde entón unha procura ininterrompida e reclamacións constantes de colaboración entre as forzas de seguridade. A negativa que denuncia Del Castillo á hora de contar coa UCO reviviu onte a polémica sobre como se coordinan recursos e competencias cando se atascan as investigacións.

Fontes xudiciais e policiais consultadas en ocasións anteriores apuntan a que a decisión de empregar unidades concretas depende de criterios técnicos, das dilixencias abertas e da competencia provincial ou autonómica. Non obstante, familiares de persoas desaparecidas adoitan reclamar a intervención de equipos especializados cando os procedementos habituais non avanzan, pola súa experiencia en casos complexos e en investigacións que requiren técnicas forenses e de intelixencia específicas.

Ata o de agora non transcendeu unha reacción oficial da cúpula da Policía Nacional sobre as acusacións de Del Castillo relativas á negativa que di recibir anos atrás. Tampouco se ofrec eu unha versión pública que explique por que, naquel momento, non se autorizou a colaboración de la Benemérita no seu caso concreto. En paralelo, la Guardia Civil continúa cos rexistros en Hornachos e coas probas forenses necesarias para concluír a identificación e reconstruír os feitos.

O novo impulso que supón o achado en Badajoz reabriu o debate público sobre a coordinación entre corpos, a necesidade de recursos especializados e a atención ás familias que agardan respostas. Para Antonio del Castillo, os resultados acadados pola UCO son un argumento para reclamar que non se rexeiten peticións semellantes noutros expedientes sen esgotar as vías de colaboración posibles; a súa mensaxe é, en definitiva, unha apelación a que a procura da verdade prime sobre as reticencias institucionais.