A Audiencia Provincial de Lugo ditou sentenza contra unha peiteadora da capital lucense que se aproveitou da confianza dunha clienta de 86 anos con deterioro cognitivo para quedarse con case todo o seu diñeiro. A condena é dun ano e nove meses de prisión, aínda que a acusada non ingresará no cárcere.
Os feitos ocorreron a principios de 2020, cando a muller, de 52 anos, traballaba nunha peitearía da cidade e logrou que a octoxenaria, que era clienta habitual, retirase 49.990 euros en efectivo da súa conta bancaria. Desa cantidade, a acusada apropouse de 40.290 euros, segundo consta na sentenza.
O tribunal absolbea do delito de falsedade documental do que tamén estaba acusada, pero condénaa a indemnizar os herdeiros da vítima, que faleceu aos 86 anos mentres o caso estaba nos tribunais.
Unha confianza construída durante anos
A relación entre ambas as mulleres non era a dunha simple peiteadora e a súa clienta. Os maxistrados consideran probado que a acusada se gañou a confianza da octoxenaria durante o tempo que traballou no establecemento ao que acudía a vítima. Unha confianza que, segundo a sentenza, utilizou en seu beneficio.
A procesada «aproveitouse da súa idade e da súa situación de vulnerabilidade para convencela de retirar 49.990 euros en efectivo da súa conta bancaria». O deterioro cognitivo que padecía a anciá convertíaa nunha persoa especialmente vulnerábel, algo que a peiteadora coñecía e utilizou para manipulara.
Dos 49.990 euros extraídos, a acusada ingresou 9.000 noutra conta da vítima e destinou 700 euros ao ingreso desta nun centro de maiores. O resto, 40.290 euros, desapareceu no seu propio peto.
Prevalemento dunha amizade desigual
A sentenza subliña que a octoxenaria, debido ao seu deterioro cognitivo e á súa especial vulnerabilidade, «obrou manipulada ou conducida pola acusada, quen, con ánimo de lucro ilícito, se prevaleu devanditas circunstancias e da relación de amizade que mantiña con ela».
Non é un detalle menor. O tribunal describe como a acusada utilizou a confianza que a vítima depositaba nela para orquestrar unha manobra que deixou a anciá sen os seus aforros. A relación de amizade, neste caso, foi o instrumento para cometer o delito.
A defensa da peiteadora tentou soster que o diñeiro fora un préstamo ou unha doazón voluntaria da octoxenaria. Pero os maxistrados non o creron. As probas documentais e testemuñais demostraron que a anciá non estaba en condicións de tomar decisións económicas desa envergadura.
Unha condena sen prisión
A pena imposta, un ano e nove meses de cárcere, non implica o ingreso en prisión para a condenada. A lexislación española establece que as penas inferiores a dous anos poden suspenderse se o condenado non ten antecedentes penais e cumpre certas condicións. Neste caso, a acusada non terá que entrar no cárcere, pero deberá indemnizar os herdeiros da vítima.
A cantidade a devolver ascende a 40.290 euros, a mesma que se apropou de forma ilícita. Unha cifra que, para unha persoa maior con deterioro cognitivo, supoñía a práctica totalidade dos seus aforros.
O caso xerou malestar na capital lucense, onde o sector da peitearía é pequeno e as relacións entre profesionais e clientas adoitan ser estreitas, baseadas na confianza mutua. Unha confianza que, neste caso, foi traizoada de forma calculada.
A vulnerabilidade como arma
A sentenza pon o foco nun problema que transcende este caso concreto: a vulnerabilidade das persoas maiores con deterioro cognitivo fronte a quen se gañan a súa confianza. Non é a primeira vez que un tribunal galego aborda unha situación similar, pero cada caso revela a facilidade coa que se pode manipular a quen xa non están en plenas facultades.
Únete a la conversación
En esta sección solo pueden comentar usuarios registrados.