lunes, 17 de agosto de 2026 | Galicia, España
ÚLTIMA HORA De fogueira de Europa a laboratorio tecnolóxico: así se vixía o lume en Lugo
Galego Castelán

De fogueira de Europa a laboratorio tecnolóxico: así se vixía o lume en Lugo

De fogueira de Europa a laboratorio tecnolóxico: así se vixía o lume en Lugo

Hai unha ironía pouco comentada na maneira en que Galicia enfronta hoxe os incendios forestais. Hai dúas décadas, a comunidade era sinalada como o punto máis castigado do continente polas chamas. Na actualidade, mentres países como Francia, Alemaña ou Reino Unido se debaten con lumes que os desbordan, a provincia de Lugo opera un dispositivo de vixilancia que converteu aquela dolorosa experiencia en coñecemento aplicado.

Un soto que nunca dorme

No interior da Delegación territorial da Xunta en Lugo, no nivel máis baixo do edificio, funciona un centro de seguimento permanente. Alí conflúen, de forma continua, as imaxes que envían 64 cámaras repartidas por todo o territorio provincial con capacidade de cobertura panorámica, ademais doutras catro que voan instaladas en helicópteros.

A ese caudal súmase a información captada por drones e as chamadas que chegan ao teléfono de emerxencias forestais 085, xunto cos avisos que trasladan os servizos de emerxencia. O conxunto debuxa un mapa en tempo real do que ocorre no monte lucense, con especial atención aos focos activos en cada momento.

A sala de crises: decisións compartidas

A tecnoloxía, con todo, non substitúe as persoas. Xunto ao centro de monitorización existe unha estancia de recente creación destinada á coordinación: a sala de crises. Nela reúnense quen dirixen a resposta ante episodios complicados, con presenza do delegado territorial, a xefatura de Medio Rural e os responsables técnicos de prevención e extinción, encabezados por Ignacio Sánchez.

O obxectivo dese espazo é dobre. Por un lado, anticipar: detectar os conatos cando aínda son manexables. Por outro, facer previsible o imprevisible, anticipando o comportamento dos lumes para poder atacalos con vantaxe.

A lección que Europa aínda non aprendeu

O contraste europeo é o elemento que dá verdadeira dimensión a este modelo. Cando as chamas empezaron a golpear con dureza en territorios do norte e centro do continente, onde non existía unha cultura de prevención comparable, Galicia aparece como un caso de aprendizaxe forzosa polo sufrimento.

O dispositivo lucense non naceu da casualidade, senón do fracaso acumulado. A profesionalización alcanzada tras anos de catástrofes converteu a comunidade en referente operativo, con medios aéreos, persoal especializado e, agora, unha capa tecnolóxica que inclúe intelixencia artificial aplicada á detección temperá.

Vixilancia panorámica e aviso cidadán

O sistema combina a observación automática coa colaboración da poboación. Non é infrecuente que, ante un mesmo episodio, cheguen avisos desde localidades próximas ao foco real, o que obriga a un traballo de verificación constante mediante as cámaras e os medios aéreos.

Ese equilibrio entre ollo electrónico e chamada cidadá é unha das claves do servizo, que opera de xeito ininterrompido durante todo o día, todos os días do ano, e non só nos meses de máximo risco.

Conclusión: prevenir custa menos que apagar

A aposta de Lugo pola vixilancia permanente, os drones e a análise automática de imaxes responde a unha idea sinxela pero difícil de executar: cada minuto que gaña a detección temperá é unha hectárea que se salva. Mentres outros países europeos descobren agora o custo de chegar tarde ao lume, Galicia demostra que a memoria dos peores anos pode transformarse en infraestrutura de protección. O reto seguinte será manter esa capacidade nun escenario climático que non dá sinais de mellorar.

C

Carmen Dorado

Periodista especializada en cultura y sociedad gallega. Colaboradora habitual en medios digitales del noroeste peninsular.

Deja tu comentario

Tu email no será publicado. Los comentarios se revisan antes de aparecer.

🇪🇸 Castellano