A paradoxia de Becerreá: reformar a A-6 o domingo máis cargado

O calendario ten, en ocasións, un sentido do humor difícil de defender. Os traballos de renovación do firme da autoestrada A-6 ao seu paso pola comarca de A Montaña entran na súa recta final xusto cando o país volve botarse á estrada: a segunda gran ondada de desprazamentos de agosto pechaba este domingo a súa última xornada, e a coincidencia traduciuse en retencións de consideración á altura de Becerreá.

Non facía falta ser adiviño para anticipalo. Cada verán, os desprazamentos vacacionais concentran en poucos fins de semana o groso do tráfico anual nos accesos a Galicia, e este tramo é un dos pasos obrigatorios para quen viaxa entre a Meseta e o noroeste peninsular. Aínda así, a mestura de asfaltado en marcha e regreso masivo de vacacións deixou imaxes difíciles de dixerir para quen quedou atrapado na cola.

Dous quilómetros ao ralentí con rumbo a Madrid

A Dirección Xeral de Tráfico cifrou o tramo conxestionado en torno aos dous quilómetros no sentido cara á capital, unha zona que alcanza o punto quilométrico 432, xusto onde arrinca o corte de circulación motivado pola obra. Varios condutores que percorreron o itinerario relataron que, en determinados momentos, a marcha chegou a deterse por completo á entrada do municipio lucense.

As cámaras da propia DGT deixaron constancia visual da intensidade do tráfico en puntos próximos como Doncos, na incorporación á autoestrada, ou Pedrafita, referencia clásica para calquera que coñeza este corredor. A consecuencia práctica foi a mesma en todos eles: velocidade de paseo onde o habitual é ritmo de autoestrada.

Case nove millóns para unha vía que aínda non pode respirar

Detrás do atasco hai un proxecto de calado: a rehabilitación en curso, cun orzamento de 8,99 millóns de euros, púxose en marcha a finais de febreiro e, segundo a información dispoñible, atópase xa moi avanzada. A intención, presumibelmente, é entregar un firme renovado aos milleiros de vehículos que a diario usan esta conexión estratéxica.

O problema é o tránsito. Mentres duran os traballos, a circulación canalízase pola vella nacional, unha solución que alivia a autoestrada pero que traslada a presión a unha vía con menor capacidade e que atravesa terreos complicados. Cando se levantarán definitivamente as restricións é algo que, polo momento, non consta de forma concreta.

A nacional como válvula de escape, e como sumidoiro

Quen coñeza a zona sabe que o desvío non é ningunha novidade indolora. A comezos deste mesmo mes, a propia estrada nacional xa protagonizou episodios de retencións en O Cereixal, con camións e turismos inmersos en caravanas en plena vella vía. É dicir, a área leva semanas acumulando friccións ao alternar entre os dous corredores.

Aquí radica unha das debilidades estruturais da comarca: cando a A-6 se estreita, as alternativas son escasas e pronto se saturan á súa vez. A rede viaria de A Montaña funciona como un sistema de vasos comunicantes no que un tapón na arteria principal termina desbordando os capilares.

Quen vixía o cronograma das obras?

A pregunta que moitos se farán ao saír do atasco é incómoda pero lexítima: non era posible evitar que o tramo máis delicado da obra coincidise cos domingos de maior fluxo do ano? Pechar carrís un 16 de agosto, en plena operación especial de Tráfico —coa DGT anunciando, ademais, vixilancia reforzada durante esta segunda fase vacacional—, obriga a sopesar se a urxencia por concluír compensa o custo en horas perdidas por milleiros de condutores.