O estado dos edificios de lecer en Vigo volve ao centro do debate

¿Canto tempo pode pasar un inmoble sen revisión estrutural antes de que o risco se manifeste? Esa pregunta flota agora sobre a zona da Porta do Sol, tras coñecerse que a Xerencia de Urbanismo de Vigo ordenou o pasado 3 de xullo o peche inmediato dun ximnasio situado na rúa Carral, nas inmediacións dessa praza céntrica viguesa.

Unha suspensión por seguridade, non por sanción

Segundo a información publicada, a decisión municipal adoptouse como medida urxente de seguridade e afecta á totalidade da actividade do centro deportivo. O motivo: danos detectados no forxado do edificio que alberga o negocio. Non se trata, polo tanto, dun expediente disciplinario contra a empresa, senón dunha orde de natureza preventiva: se a estrutura que sostén a actividade presenta deficiencias, a propia actividade debe paralizarse.

A matización importa. No imaxinario colectivo, o peche dun comercio adoita asociarse a inspeccións laborais, débeda fiscal ou incumprimentos do empresario. Aquí, porén, a orixe do problema parece situarse no edificio en si, non na xestión do ximnasio. E iso abre un interrogante incómodo: quen asume o custo cando o edificio é o problema?

O reto do parque inmobiliario envellecido

O caso ilustra unha tensión crecente en moitas cidades españolas: locais comerciais e centros de actividade instalados en edificios con décadas de historia, onde o uso intensivo —e nun ximnasio, ademais, con cargas dinámicas polo peso de máquinas e usuarios— pode acelerar a deterioración de elementos estruturais como os forxados.

As ordes de suspensión de actividade por risco estrutural non son frecuentes, precisamente porque implican que a administración urbana estima que existe un perigo inminente. Que Urbanismo optase pola vía urxente suxire que a avaliación técnica apuntaba a unha situación que non admitía prazos.

As preguntas que quedan abertas

Do anuncio coñecido despréndanse varios cabos soltos. O primeiro: tramitouse tamén algún procedemento sobre o resto do edificio ou sobre os inmobiles colindantes? O forxado danado pertence a unha estrutura que, presumibelmente, alberga máis usos que o ximnasio. O segundo: cal é o calendario para as obras de reparación e cando podería reabrir o centro? Unha orde urxente é, por definición, temporal ata que se subsane a causa, pero os prazos de rehabilitación estrutural adoitan ser longos.

Tampouco consta na información dispoñible que impactos laborais ou económicos supuxo o peche para a plantilla e os abonados do centro, cuestións que inevitablemente xurdirán se a paralización se prolonga.

Máis alá dun caso illado

Máis alá deste expediente concreto, o relevante é o que o episodio revela sobre o modelo de cidade: actividades comerciais vibrantes instaladas en contedores físicos que envellecen a distinto ritmo. A lexislación española contempla mecanismos como o informe de avaliación de edificios e as ordenanzas de conservación, que obrigan aos propietarios a manter os seus inmobles en condicións de seguridade. Pero a aplicación efectiva deses deberes depende, case sempre, de que unha inspección municipal chegue a tempo.

O peche deste ximnasio nunha das zonas neurálxicas de Vigo debería servir, polo menos, para abrir esa conversa: a seguridade estrutural non é un asunto privado, e detectar os danos antes de que se produza unha traxedia é a única métrica que importa. A orde de xullo cumpriu esa función. A pregunta é cantos edificios máis do centro vigués precisan unha revisión equivalente.

Información adiantada en exclusiva por