O ocaso do 982: a telefonía fixa apágase nos fogares lucenses

A revolución dixital transformou radicalmente os costumes de comunicación na provincia. Na actual era da hiperconectividade, os dispositivos sen fíos deixaron de ser unha simple ferramenta complementaria para converterse no principal, e a miúdo único, medio de contacto do que dispoñen os cidadáns. Este cambio profundo nos hábitos sociais relega ao esquecemento infraestruturas que durante décadas foron consideradas absolutamente indispensables.

O cable telefónico perde a batalla contra o sen fíos

O tradicional aparello ancorado á parede, que antigamente representaba o orgullo de estar conectado co resto do mundo, está a vivir un éxodo sen precedentes no territorio lucense. Os datos demográficos e de mercado reflicten unha realidade ineludible: o declive da conexión por cable avanza a unha velocidade de vertixe. Estímase que o grifo das baixas de liñas fixas se mantén completamente aberto, rexistrando unha hemorraxia constante que oscila entre os seis e os dez mil contratos cancelados cada ano.

Esta tendencia á baixa non fai máis que acelerar un proceso de obsolescencia que parecía inevitable. A principal causa deste desmoronamento radica nun cambio de paradigma empresarial e de consumo. As grandes compañías de telecomunicacións modificaron substancialmente as súas políticas comerciais e os seus paquetes de servizos. Na actualidade, o mercado ofrece unha ampla variedade de tarifas que xa non esixen aos usuarios contratar ou manter un número de teléfono asociado ao seu domicilio para poder gozar dunha conexión a internet de banda ancha. Esta desvinculación tecnolóxica foi a estocada final para o tradicional aparello do salón.

Do orgullo telefónico á obsolescencia

Para comprender a magnitude desta transformación, resulta imprescindible botar a vista atrás e observar a evolución histórica das comunicacións na zona. A implantación das redes de voz nesta parte de Galicia foi un fito de modernidade que tardou décadas en consolidarse, contrastando abruptamente coa rapidez coa que agora se desmantelan. A provincia viviu o alumamento das súas primeiras redes hai máis dun século. A localidade de Monforte de Lemos ostentou a honra de acoller a primeira central telefónica de toda a comunidade galega, un fito que marcou o inicio das comunicacións modernas.

Pouco despois, a capital provincial seguiu os seus pasos, instalando os seus propios cadros de conexións en céntricas localizacións, un proceso liderado nos seus inicios por entidades históricas como a Compañía Peninsular de Teléfonos. A expansión foi imparable pero progresiva. Custou décadas normalizar este servizo. Houbo que esperar ata a década dos sesenta para que estas redes se consolidasen definitivamente. Foi no ano 1963 cando a capital superou a barreira dos cinco mil terminais instalados, mentres que o conxunto do territorio provincial lograba superar os dez mil aparellos en funcionamento.

A partir dese momento, a adopción do prefixo provincial, o coñecido 982, experimentou un crecemento exponencial. Durante anos, este código numérico gañou un oco indispensable na vida cotiá, familiar e comercial. Non obstante, o auxe da telefonía celular propiciou que ese mesmo indicativo estea perdendo protagonismo a un ritmo vertixinoso, tal e como advirten os expertos do sector. O que antes tardaba xeracións en asentarse, hoxe queda obsoleto en apenas unha década.