A falta prolongada de precipitacións durante os últimos meses na comarca da Mariña provocou este martes a activación oficial dunha situación de prealerta por risco de seca. A medida, dictada polas administracións competentes, afecta de lleno ás cuencas dos ríos Ouro e Landro, pilares fundamentais do abastecemento de auga nos principais núcleos de poboación do norte lucense. Ante a baixa preocupante dos caudais, os concellos de Foz, Alfoz e Viveiro tiveron que saír ao paso para reclamar á cidadanía un uso racional e comedido do recurso hídrico, aínda que polo momento non se impuséron cortes de subministro nin prohibicións estritas.
O peso dos ríos Ouro e Landro no abastecemento
Ninguén se lle escapa que o equilibrio hídrico desta zona de Galicia depende en gran medida da saúde dos seus ríos. As captacións principais de Foz e Alfoz sitúanse no curso do río Ouro, mentres que o Landro eríxe como a arteria acuífera básica para Viveiro e outras poboacións limítrofes. Convén lembrar que a baixa dos niveis nestes cauces non só ameaza a torneira dos fogares, senón que pon en risco o desenvolvemento de actividades económicas e o mantemento dos ecosistemas fluviais de toda a comarca.
O disparador desta situación activouno a Oficina Técnica da Seca. Trátase dun órgano de carácter autonómico que vela pola xestión da auga no territorio galego. Desde esta entidade, e tras analizar os datos que arrodan os sistemas de control, acordouse decretar a prealerta, unha decisión que conta co respaldo dos representantes das confederacións hidrográficas e das consellerías competentes na materia. A burocracia técnica respondeu con celeridade ante a evidencia dos datos. A seca non espera a ninguén.
Prealerta sen restricións obrigatorias, pero con vista ao ceo
Difícilmente se pode gobernar un recurso tan imprevisible como a auga sen un plan de contingencia sólido. Por iso, a adopción desta fase de prealerta obedece ao denominado Plan Especial de Secas de Galicia-Costa, un protocolo deseñado para anticipar respostas antes de que a situación se volva irreparábel. Quen creera que os ríos do norte lucense son inagotables agora mesmo ten un escenario ben distinto fronte aos ollos. A prealerta funciona como un aviso aos navegantes, unha marxe de manobra para evitar males maiores se as chuvias seguen sen facer acto de presenza.
Os rexentes dos tres concellos mariñanos máis damnificados están agora mesmo nunha posición complicada, tentando calibrar o pulso á situación sen desbocar a alarma social. As peticións dende os gobernos locais céntranse en invocar o sentido común. Reclámase aos veciños que eviten certas prácticas habitualmente extendidas nos meses estivais. Nada de usar a auga potábel para o rego de xardíns e hortas, aplazar a lavagem de vehículos a motor ou pensar dúas veces antes de encher bañeras e piscinas domésticas ao máximo. Son pequenos xestos, pero cruciais cando os cauces están ao límite da súa capacidade mínima. A cifra de litros aforrados en cada fogar marca a diferenza entre unha mala tempada e un verdadeiro problema estrutural.
Un outono marcado pola incertidume meteorolóxica
O certo é que os técnicos encargados de monitorizar a crise non albergan excesivas esperanzas a curto prazo. As previsións meteorolóxicas para as próximas semanas apuntan á continuidade da escaseza de precipitacións. Esta tendencia a baixa na curva de chuvias, xunta ao descenso xa palpable nas augas e ríos, avoca ao territorio a unha xestión de supervivencia hídrica. Convén lembrar que o impacto da sequía non se limita aos termos municipais mencionados; o alcance dos cauces afecta a un sistema interconectado que abastece a outras localidades próximas. A administración…
