O sector naval de Vigo respira: Freire pide 18.500 metros máis en San Gregorio ante a avalancha de traballo

A ría de Vigo segue a ser o motor industrial que nunca dorme. Unha das principais empresas do sector naval vigués puxo sobre a mesa da Autoridade Portuaria unha petición ambiciosa para ampliar as súas instalacións en case 18.550 metros cadrados. Unha decisión estratéxica que responde a unha realidade incontestable: a carga de traballo actual esixe máis espazo, máis capacidade e máis músculo operativo. O crecemento non é un capricho, senón unha urxente necesidade para manter o ritmo dos pedidos.

Unha ampliación milimétrica en plena avenida de Beiramar

Convién lembrar que a xestión do espazo portuario é un ben escaso e moi cobizado nunha cidade abrazada polo mar. A sociedade Astilleros y Varaderos San Gregorio, coñecida no sector como Asvagre e pertencente ao mesmo grupo empresarial, foi a encargada de formalizar esta petición. O obxectivo é facerse cunha concesión administrativa que abranguería 15.578 metros cadrados en terra firme e outros 2.970 metros cadrados de lámina de auga, sumando ese volume total que dobraría a súa capacidade actual.

A ninguén se lle escapa que a zona da avenida de Beiramar é un punto neurálxico para a industria local. Actualmente, a concesión que opera esta firma abranguen aproximadamente 17.676 metros cadrados en terra. Se as administracións dan luz verde a esta nova solicitude, o espazo operativo do estaleiro multiplicarase de golpe. Difícil atopar unha nova máis esperanzadora para a comarca en tempos nos que a desindustrialización acecha a outras zonas da xeografía española.

O respaldo silencioso da industria auxiliar

Non é menor o dato do emprego. Máis aló dos traballadores directos que figuran nas plantillas dos estaleiros, existe unha rede produtiva enorme que depende da saúde destas fábricas. As instalacións de San Gregorio non só sosteñen a actividade principal da curva do mesmo nome, senón que actúan como un auténtico pulmón para as grades de Bouzas. Aí está a clave deste modelo de negocio galego.

Nestes momentos, segundo os datos dispoñibles, o grupo dá emprego directo e indirecto a uns 350 traballadores da industria auxiliar. A cifra fala por si soa. De demasiado tempo asistimos ao pesimismo imperante en certos sectores tradicionais para non celebrar unha expansión desta magnitude. Habitualmente ligado á construción e reparación de alta complexidade, este tipo de estaleiros actúa como un imán para decenas de talleres, provedores de materiais, empresas de servizos técnicos e comercios da comarca de Vigo.

Dúas zonas, unha mesma estratexia de futuro

Quen coñeza un pouco a xeografía económica da cidade olívica sabe que o espazo é, desde hai décadas, o gran colo de botella. A orografía e o trazado urbano crúzanse coas necesidades loxísticas das empresas navais. Por iso, a expansión na avenida de Beiramar non se entende sen a conexión co resto de instalacións do grupo. A idea da compañía é consolidar todas as actividades propias da fábrica naval baixo este novo paraugas territorial, asegurando que os fluxos de traballo entre a curva de San Gregorio e as grades de Bouzas sexan fluidos.

O certo é que a estratexia de crecemento físico é a resposta natural a unha carteira de pedidos chea. Cando un estaleiro destas características solicita á Autoridade Portuária máis do dobre de superficie concesional, a mensaxe que lanza ao mercado é de máxima confianza. Poucas veces unha petición de lámina de auga e terreo reflicte con tanta nitidez as tendencias do mercado a curto e medio prazo.