A actualidade informativa está marcada por David Andina, pediatra: «os, un desenvolvemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.
As ramificacións destes eventos exténdense máis alá do inmediatamente visible.
Traxectoria e vocación de David Andina
Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require unha análise detallada.
Fixose médico, quizais porque súa nai era enfermeira, e porque cando estudaba no instituto a serie de moda era Urxencias, cun George Clooney no papel de pediatra que o catapultou á fama.
Pero, sobre todo, por vocación. «Sen vocación nunca te converterías en médico. Non é a profesión coas mellores condicións de traballo nin mellor remunerada», lamenta.
David Andina sempre traballou na sanidade pública e dende o seu último ano de residencia exerce como pediatra nas Urxencias dun hospital infantil de Madrid.
Enganchouno dende o principio: a adrenalina coa que se traballa, a patoloxía grave á que te enfrontas, o cambio continuo de pacientes…
Tamén é o mellor sitio para tomar a temperatura ao sistema sanitario e aos cambios que veñen.
E con esa experiencia tece os seus fíos nas redes sociais, onde xa se converteu nun pediatra viral.
Alí avisou hai unhas semanas da onda de gripe que viña: «Esta curva da gripe en España é demencial. Ata fin de ano agárdanos xornadas terribles», contaba.
O día a día en Urxencias e a divulgación
Que é o que se ve agora dende a atalaia dun servizo de Emerxencias? É certo que é un bo termómetro para medir o estado de saúde da poboación.
O que comezas a ver na urxencia adiántase ao boletín epidemiolóxico da semana seguinte.
Nas primeiras semanas de decembro batemos récord de pacientes atendidos durante varios días, e agora vemos que os pacientes con gripe baixaron.
A epidemia está a frearse nos nenos e comezamos a ver un pouco de luz no horizonte.
Como decidiu lanzarse á divulgación nas redes sociais? Fixeno porque as institucións abandonaron a labor de educación sanitaria pese á importancia que ten.
Nesta época que poderiamos ser os mellor informados, sucede o contrario. Ou estamos mal informados ou informámonos en sitios que non o fan ben.
Nun día laboral normal, podemos ver entre 80 e 90 nenos; nunha xornada de garda, entre 270 e 300.
Pensei que podería ensinar a moitos pais a distinguir cando é significativo vir ás urxencias dun hospital e cando poden evitar tres ou catro horas nunha sala de espera.
Ou para preparalos cada ano para a volta ao cole ou á gardería, que saiban que é normal que os seus fillos poidan ter cinco procesos febrís ao longo do curso.
Cambios sociais e retos na atención médica
¿Cambiou o perfil dos pais que acoden a Urxencias? O que cambiou é a sociedade.
Agora nas primeiras horas dun proceso febril demándase un diagnóstico preciso e iso para nós é imposible. Non temos respostas tan rápidas.
Búscase inmediatez e hai menor tolerancia á adversidade e á enfermidade.
Grazas ao noso calendario de vacinas, tan completo, as enfermidades infecciosas graves diminuíron.
Cada vez ingresamos a menos nenos, pero curiosamente cada vez veñen máis a urxencias.
Aínda que a maioría dos casos non rematan nin nun ingreso nin no diagnóstico dunha enfermidade significativa.
Débese, en gran parte, á situación da atención primaria, onde antes se daba unha resposta máis rápida e evitaba que os pais acudiran ao hospital.
¿Os pais chegan co diagnóstico de ChatGPT, como antes facían con ‘Doctor Google’?
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.