Os últimos acontecementos relacionados con banquiño Sánchez xeraron un intenso debate na opinión pública. Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.
Investigación e acusacións xudiciais
Os detalles que emerxeron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Vai ser a Fiscalía Anticorrupción, e non unha asociación ‘ultradereitista’, a que sente no banquiño a un exministro de Pedro Sánchez por delitos cometidos mentres pertencía ao seu Goberno.
A Fiscalía pide para José Luis Ábalos un total de 24 anos de prisión por delitos de organización criminal, cohecho continuado, información privilexiada, tráfico de influencias e malversación, todos cometidos respecto aos contratos para a adquisición de mascarillas e a colocación de mulleres vinculadas co exministro.
Son delitos incrustados no núcleo do Goberno de Pedro Sánchez e cometidos coa suficiente frecuencia e planificación como para que a Fiscalía, secundando así ao magistrado instructor, vexa con claridade que o que se formara era un grupo organizado de delincuentes, todo a reserva da proba do xuízo oral.
O resto da banda tampouco é descoñecido para Sánchez: a Fiscalía pide para Koldo García 19 anos e sete para Víctor de Aldama. Pronto acordarase Koldo García de como Pedro Sánchez reduciu a súa relación a meramente «anecdótica».
Detalles da trama e os seus implicados
Ao mesmo tempo que se coñecía o duro escrito de acusación da Fiscalía, publicábanse máis detalles da trama delituosa organizada por Santos Cerdán, con José Ábalos, e directivos da empresa Acciona.
A posta en liberdade de Cerdán non é un indicio favorable para o que fora home de absoluta confianza de Sánchez, senón a evidencia de que a UCO e o magistrado que o investiga atoparon rastros fiables das comisións ilegais que se cobraban por adxudicacións á construtora.
O cadro de corrupción e delitos que se debuxou onte na Sala Segunda do Tribunal Supremo sería inverosímil sen a responsabilidade, polo menos ‘in vigilando’, de Pedro Sánchez.
Trátase de dous exsecretarios de Organización do PSOE, un deles exministro, elixidos persoalísimamente por Pedro Sánchez pola súa lealdade cega, demostrada nas duras e sucias tarefas executadas nas primarias socialistas.
A opción de que Sánchez nunca, en ningún caso e de ningunha maneira soubese das andanzas dos seus homes de confianza non é admisible, nin sequera coa mellor vontade posible.
O que a UCO e a Fiscalía achegaron, por separado e en procesos distintos, ao magistrado instructor da Sala Segunda é a proba dunha maquinaria delituosa creada, alimentada e activada con ocasión e por motivo do acceso de Pedro Sánchez á Secretaría Xeral do PSOE, primeiro, e á A Moncloa, despois.
A outra opción –quizais compatible coa primeira– é aceptar que España ten un presidente tan inepto que non se decata dos negocios ilícitos da súa esposa na súa propia casa, nin da trama de comisións ilegais e prostitución con sucursais abertas na mesa do Consello de Ministros e na sede socialista de Ferraz.
Se Rajoy tivo que ir declarar como testemuña nun xuízo oral e foi expulsado de A Moncloa
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.